เย่เทียนเฉินคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนดีอะไรแต่ก็ไม่ใช่คนเลวอะไร เมื่อพบว่าศิษย์ทั้งสามของพรรคท่องกระบี่อย่างพวกเฉินฮุยจำคนผิด เย่เทียนเฉินก็อธิบายแล้วยังอดทนปล่อยให้โจมตีมาอีกหลายกระบวนท่า ถูกคนที่ไม่มีความแค้นต่อกันจำผิดแล้วยังลงมือสังหาร แต่ยังอดทนจนถึงตอนนี้และไม่ได้ลงมือ เย่เทียนเฉินนับถือความอดทนของตนเองจริงๆ
“หึ ไม่เกรงใจงั้นเหรอ ฉันอยากจะเห็นจริงๆ ว่าแกจะไม่เกรงใจยังไง ต่อให้แกไม่ใช่เถียนปอกวงก็คงไม่ใช่คนดีอะไร ฉันจะฆ่าแกซะ!” เฉินฮุยพูดอย่างวางอำนาจหาใดเปรียบ
เห็นได้ชัดว่าเฉินฮุยอับอายจนกลายเป็นโกรธแค้น ตนลงมือหลายครั้งก็ยังฆ่าผู้ชายเบื้องหน้านี้ไม่ได้ จะขายหน้าเกินไปแล้ว ส่วนผู้ชายเบื้องหน้านี้พบปราณกระบี่ที่ร้ายกาจขนาดนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่หวาดกลัว แต่กลับสงบนิ่งมาก ทำให้เฉินฮุยไม่อาจสงบใจได้
ตู้ม!
เฉินฮุยพพลันเร่งความเร็วจนถึงขีดสุด พริบตาเดียวก็ทะยานไปถึงเบื้องหน้าเย่เทียนเฉิน ฟาดฟันกระบี่ลงไป ปราณกระบี่รุนแรงเป็นอย่างมาก มีแนวโน้มว่าจะฆ่าเย่เทียนเฉินได้ในกระบี่เดียว
มีครั้งที่หนึ่ง มีครั้งที่สอง แต่จะไม่มีครั้งที่สาม ตอนนี้เย่เทียนเฉินก็รู้สึกโกรธบ้างแล้ว ผู้ชายเบื้องหน้าวางอำนาจและเอาแต่ใจเป็นอย่างมาก เป็นพวกชั่วช้าคนหนึ่ง คงจะวางอำนาจบาตรใหญ่ในพรรคจนคุ้นชิน คิดว่าทุกคนต้องกลัวเขาอยู่สามส่วน ดังนั้นเย่เทียนเฉินจึงไม่เกรงใจอีก เมื่อเผชิญหน้ากับกระบี่อันรุนแรงหาใดเปรียบของเฉินฮ
