้สึกรับไม่ไหว
“เอาเถอะ ได้รับการไหว้วานจากผู้อื่นก็ต้องทำอย่างจริงใจ ฉันจะพาเธอไปส่งที่พรรคสุสานโบราณ ส่วนเรื่องคัมภีร์ดรุณีหยกเธอก็ดูเอาเอง ฉันจะไม่ฝึกเป็นเพื่อนแล้ว นับว่าพยายามเต็มที่แล้ว จะเป็นหรือตายไม่เกี่ยวกับฉัน!” เย่เทียนเฉินมองตงฟางเมิ่งแล้วพูดอย่างเรียบเฉย
เย่เทียนเฉินเดินออกมาจากห้องยา เดินมาถึงลานบ้านแต่ไม่พบจางอีเต๋อแล้ว เขาหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาแล้วกดเบอร์ต่อสายไป ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่า หลังจากที่โทรศัพท์ดังเจ็ดแปดครั้งอีกฝั่งก็มีเสียงคนดังขึ้น เวลานี้แล้วแต่ยังคงมีชีวิตชีวา เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกทอดถอนใจ ไม่เสียทีที่เป็นทหาร แรงควายจริงๆ ไม่ว่าเวลาใดก็คึกคัก
“ฮัลโหล พี่ชายคือเย่เทียนเฉิน เตรียมเฮลิคอปเตอร์ให้ฉันหน่อย รอฉันที่ลานว่างฝั่งเมืองตะวันออก อีกสักครู่ก็จะถึงแล้ว!” เย่เทียนเฉินพูดผ่านโทรศัพท์
“เย่เทียนเฉิน นายเอาแต่หาเรื่องทั้งวันใช่หรือเปล่า ถึงนายจะทำภารกิจช่วยชาติ แต่ไม่ใช่ว่านายจะให้ทำยังไงก็ต้องทำอย่างนั้นหรอกนะ?” คนที่อยู่อีกฝั่งของโทรศัพท์รู้สึกรับไม่ได้จริงๆ พูดออกมาอย่างไม่สบอารมณ์
“พี่ชางหลาง พี่ใหญ่ชางหลาง ผมมีธุระจริงๆ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับภารกิจที่ท่านผู้นำสูงสุดและท่านหยางให้ผมทำ!” เย่เทียนเฉินรีบพูด
ที่แท้เย่เทียนเฉินโทรหาชางหลาง ต้องการให้ชางหลางเตรียมเฮลิคอปเตอร์ให้เขา ทำให้ชางหลางอยากอัดเจ้าหมอนี่แรงๆ สักยกจริงๆ เจ้าหมอนี่จ
