วามจริงผู้มีพลังพิเศษก็ไม่แตกต่างอะไรกับคนของพรรควรยุทธโบราณ ทุกคนต่างก็เป็นผู้ฝึกตน สุดท้ายก็ต้องตาย” เย่เทียนเฉินคิดอย่างรอบคอบแล้วจึงพูดขึ้น
“นายรู้หรือเปล่า? ตอนนี้ฉันไม่อยากฆ่าตงฟางเมิ่งแล้ว เธอเป็นคู่ต่อสู้ที่ไม่เลวเลย ฉันอยากเห็นว่า เมื่อเธอฝึกวิชาคัมภีร์ดรุณีหยกสำเร็จแล้ว จะแสดงความสามารถน่าตกใจแบบไหนออกมา เมื่อถึงตอนนั้น ถ้าสู้กับฉันใครจะแพ้ใครจะชนะก็ยังไม่แน่ ทำให้รู้สึกคาดหวังจริงๆ !” ชิงเฉิงเยว่พลันเผยรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มออกมา มองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วพูดขึ้น
“งั้นก็ขอบคุณมาก ฉันจะพาเธอไปแบบนี้เลยแล้วกัน!” เย่เทียนเฉินพูดพลางพยุงตงฟางเมิ่งที่อยู่ไม่ไกลขึ้น
ฟิ้ว!
กระบี่เล่มหนึ่งโจมตีมา นั่นคือปราณกระบี่ เย่เทียนเฉินไม่ได้หลบ กำมือขวาจนเกิดเสียงดังแล้วซัดหมัดออกไปปะทะปราณกระบี่ของชิงเฉิงเยว่จนแหลกสลาย เย่เทียนเฉินรู้ว่าเมื่อเผชิญหน้ากับผู้หญิงที่แข็งแกร่งแบบชิงเฉิงเยว่ ต้องแข็งแกร่งยิ่งกว่าเธอถึงจะใช้ได้ มิฉะนั้นคุณก็ทำได้เพียงตกเป็นรอง
ชิงเฉิงเยว่ชะงักไปครู่หนึ่ง เธอมองความสามารถของเย่เทียนเฉินไม่ออกจริงๆ เมื่อครู่นี้แม้ว่าเธอจะโจมตีสุดกำลังแล้วและสามารถกดดันเย่เทียนเฉินได้ แต่เย่เทียนเฉินก็ดูเหมือนจะไม่ได้โจมตีกลับ ตกลงเย่เทียนเฉินแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่เธอก็ไม่รู้ ดังนั้นชิงเฉิงเยว่จึงเกิดความรู้สึกสนอกสนใจต่อผู้ชายแบบเย่เทียนเฉินอยู่มาก
“ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่อยากฆ่าตงฟางเ
