เมิ่ง
มุมปากของตงฟางเมิ่งเผยรอยยิ้มขมขื่นออกมา ความจริงเธอสู้ชิงเฉิงเยว่ไม่ได้ ชิงเฉิงเยว่แข็งแกร่งและร้ายกาจมากจริงๆ เธอยืนหยัดมาได้จนถึงขั้นนี้ก็ลำบากมากแล้ว กระบวนท่าสุดท้ายนี้ หากใช้ออกไปจะต้องแลกกับชีวิตของเธอ
เย่เทียนเฉินยืนมองทุกสิ่งทุกอย่างนี้อยู่ด้านข้าง เขารับรู้ได้จากพลังพิเศษแห่งการรับรู้ว่า บนร่างของตงฟางเมิ่งมีพลังไม่มั่นคงแพร่ออกมา เป็นพลังที่บริสุทธิ์และทำให้ผู้คนคาดเดาไม่ได้ ที่สำคัญก็คือให้ความรู้สึกราวกับมี “เซียน” โบยบิน ซึ่งในยามปกติไม่สามารถสัมผัสได้ เขาขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
“ฉันไม่อยากฆ่าเธอ แต่สถานะของแต่ละคนแตกต่างกัน!”
ชิงเฉิงเยว่ขมวดคิ้วแน่น ดูออกว่าเธอไม่อยากฆ่าตงฟางเมิ่งจริงๆ แต่คำสั่งของอาจารย์ยากจะปฏิเสธ เธอจำเป็นต้องทำเช่นนี้
“ดรุณี…หยก…เซียน…โบยบิน” ตงฟางเมิ่งเอ่ยคำเหล่านี้ออกมาอย่างต่อเนื่อง
ทันใดนั้น เกิดประกายแสงอันอ่อนโยนพุ่งออกมาจากร่างกายของตงฟางเมิ่ง ทำให้พลังฝ่ามือของชิงเฉิงเยว่สลายไปโดยพลัน ในขณะเดียวกันก็ห้อมล้อมชิงเฉิงเยว่เอาไว้ ภายใต้สถานการณ์ร้อนรนเช่นนี้ ชิงเฉิงเยว่ที่ไม่รู้ว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นก็ซัดฝ่ามือทั้งสองออกไปไม่หยุด พลังภายในผันผวน มากเพียงพอที่จะทำลายทุกสิ่งเป็นผุยผง เพียงแต่ไม่สามารถทำลายแสงอันโอนโยนที่ครอบคลุมอยู่รอบๆ นี้ได้ ตงฟางเมิ่งอ่อนระโหยโรยแรงจนถึงขีดสุด มองชิงเฉิงเยว่ที่คิดจะดิ้นรนออกมา แย้มยิ้ม
