ความแข็งแกร่งและรวดเร็วในการยอมรับของเสี้ยวหยาเป็นสิ่งที่เย่เทียนเฉินคาดไม่ถึง ความแน่วแน่ของผู้หญิงคนนี้ทำให้เขานับถือ แน่นอนว่าเสี้ยวหยายังคงรู้สึกอัศจรรย์ใจกับเคล็ดวิชาพลังพิเศษมาก กระทั่งต้องการขอร้องให้เย่เทียนเฉินแสดงเคล็ดวิชาพลังพิเศษอื่นๆ ให้ดูอีกสักหน่อย ทำให้เย่เทียนเฉินรู้สึกหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้
นี่คือเคล็ดวิชาพลังพิเศษ เคล็ดวิชาแห่งการฆ่าล้างและปกป้อง น้อยที่สุดก็คือสามารถปกป้องตัวเองได้ มากที่สุดก็คือสามารถถล่มฟ้าทลายดินได้ ตอนนี้ถึงกับถูกเสี้ยวหยาทำให้เป็นวิชาเด็กเล่นไปแล้ว และยังต้องแสดงฟรีๆ อีกด้วย เย่เทียนเฉินรู้สึกหดหู่ แต่เมื่อเห็นเสี้ยวหยาดีใจขนาดนี้ เป็นรอยยิ้มที่หาได้ยากหลังจากแม่ของเธอจากไป เย่เทียนเฉินก็รู้สึกดีใจมาก แสดงเคล็ดวิชาพลังพิเศษอีกหลายอย่างให้เสี้ยวหยาดู แน่นอนว่าเป็นวิชาเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น วิชาใหญ่ๆ ที่มีพลังสังหารรุนแรงสิ้นเปลืองพลังพิเศษมากเกินไป ดังนั้นจึงไม่อาจนำมาแสดงได้
ในตอนที่เย่เทียนเฉินแสดงเคล็ดวิชาพลังพิเศษเหล่านี้ เสี้ยวหยาก็มองโดยไม่ละสายตาอยู่ตลอด ในดวงตาเต็มไปด้วยความมหัศจรรย์ใจและเต็มไปด้วยการเรียนรู้เคล็ดวิชาพลังพิเศษนี้ ทำให้เย่เทียนเฉินรู้สึกแปลกใจ หรือความเข้าใจของเสี้ยวหยาที่มีต่อเรื่องของเคล็ดวิชาพลังพิเศษจะอยู่เหนือคนธรรมดา?
“เอาล่ะหยาเอ๋อร์ ควรจะกินอาหารเย็นแล้วหรือยัง?”
เย่เทียนเฉินสยบกระบี่ไท่อา จากนั้นก็สู้กับหมอ
