“หยาเอ๋อร์ ฉันไม่รู้ว่าเธอเคยได้ยินเรื่องผู้มีพลังพิเศษมาก่อนหรือเปล่า?” เย่เทียนเฉินเอ่ยปากถาม หากต้องการให้เสี้ยวหยารู้และรับข้อมูลเหล่านี้ได้ จำเป็นต้องเปิดเผยไปทีละขั้น
“เคยได้ยินมาเหมือนกัน แต่ไม่เคยเห็น เทียนเฉิน นายเป็นผู้มีพลังพิเศษเหรอ?” เสี้ยวหยาฉลาดมาก ดูเหมือนจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้แล้ว ดังนั้นจึงเอ่ยปากถาม
“ใช่แล้ว เธอดูสิ นี่คืออะไร…”
ในตอนที่คำพูดของเย่เทียนเฉินยังไม่ทันกล่าวจบ ในมือขวาของเขาก็ปรากฏแก้วน้ำที่เสี้ยวหยาวางไว้บนโต๊ะน้ำชาขึ้น ระยะห่างออกไปประมาณครึ่งเมตร ยิ่งไปกว่านั้นยังลอยอยู่ในอากาศด้วย ปรากฏอยู่บนมือของเย่เทียนเฉินอย่างกระทันหันเช่นนี้ นี่ทำให้เสี้ยวหยาเบิกตาทั้งสองกว้าง รู้สึกไม่กล้าเชื่อ
ความจริงแล้วหลายคนในสังคมปัจจุบันเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับผู้มีพลังพิเศษมาบ้าง เรียกกันโดยทั่วไปว่าคนที่มีความสามารถเฉพาะตัว คนประเภทนี้ความจริงแล้วก็คือผู้มีพลังพิเศษ เพียงแต่ไม่ได้เห็นอย่างเปิดเผยเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่นการหยิบสิ่งของจากอากาศ หรือทำให้น้ำกลายเป็นน้ำแข็ง ใช้ฝ่ามือย่างปลาเป็นต้น พวกนี้เป็นพวกระดับล่างที่สุดเท่านั้น และมีพลังพิเศษอยู่บ้าง บางทีอาจจะเรียกได้ว่าเป็นคนที่มีพลังพิเศษที่ต่ำที่สุดก็ได้ แต่นั่นก็ร้ายกาจกว่าคนธรรมดาแล้ว สามารถทำให้คนธรรมดาตกใจจนปากอ้าตาค้างได้
“นี่เป็นเคล็ดวิชาพลังพิเศษหยิบสิ่งของผ่านอากาศที่ธรรมดามาก เพียงแค่หยิบวัตถุมาใส่ม
