ยนเฉินสัมผัสได้ถึงบรรยากาศอันแข็งกร้าวนั้น เป็นความแข็งแกร่งที่ทำให้ผู้คนไม่กล้าคิด มิน่าล่ะการโจมตีของกระบี่ไท่อาในมือตนจึงถูกมันขัดขวางเอาไว้ได้
ฉึก!
บริเวณหน้าอกด้านซ้ายของเย่เทียนเฉินก็ถูกกระบี่อวี๋ฉางแทงทะลุเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นยังถูกการเคลื่อนไหวของหมอกโลหิตกดดันจนชนเข้ากับกำแพงด้านหลัง เย่เทียนเฉินและหมอกโลหิตมองอีกฝ่ายอย่างดุดัน ความแข็งแรงของสองคนนี้เป็นสิ่งที่ไม่ต้องสงสัยเลย
“ต่อให้ฉันต้องตายก็จะลากแกไปตายเป็นเพื่อน!” หมอกโลหิตตะโกนเสียงดัง
“คุณชายใหญ่โหดเหี้ยมจริงๆ ไม่ใช่เจ้านายที่ดี ควรค่ากับการสละชีวิตแบบนี้ของแกรึไง?” เย่เทียนเฉินมองหมอกโลหิตแล้วถามด้วยความสงสัย
“ไม่ใช่ปัญหาเรื่องคู่ควรหรือไม่คู่ควรอะไร เพราะความแข็งแกร่งของแก ฉันจะต้องฆ่าแกให้ได้!” หมอกโลหิตพูดอย่างเย็นชา
หมอกโลหิตแข็งแกร่งมาก ถึงแม้ว่าจะเผชิญหน้ากับความตายก็ยังต้องการตัดสินแพ้ชนะ ระหว่างคนทั้งสอง หากเย่เทียนเฉินไม่ตายหมอกโลหิตก็ต้องตาย ไม่มีทางเลือกอื่นใด แต่เย่เทียนเฉินยังคงรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง ความรู้สึกราวกับวีรบุรุษเสียดายวีรบุรุษ หมอกโลหิตแข็งแกร่งมาก หากคนเช่นนี้ตายไปจะทำให้ยอดฝีมือของโลกลดลงไปอีกคนหนึ่งเท่านั้น เย่เทียนเฉินเป็นคนที่เสียดายคนมีความสามารถ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเป็นยอดฝีมือ ต่อให้เป็นศัตรูที่จะฆ่ากันจนตาย เขาก็เคารพนับถือ เนื่องจากผู้แข็งแกร่งแบบนี้ร้ายกาจยิ่งกว่าคนไร้ความสามารถที
