้ ทำให้ผู้คนคิดไม่ถึงจริงๆ เย่เทียนเฉินยังอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงอยู่ในใจ เขารู้ว่าผู้มาลอบสังหารคือใคร แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้แลกเปลี่ยนฝีมือกับอีกฝ่ายอย่างแท้จริง ความสามารถของอีกฝ่ายทำให้เขาไม่กล้าดูเบา
“ดูท่าคุณชายใหญ่แห่งมหาวิทยาลัยหลงเถิงจะรอไม่ไหว ต้องการฆ่าฉันแล้วล่ะมั้ง?” มุมปากของเย่เทียนเฉินเผยรอยยิ้มออกมา ยังคงนั่งขัดสมาธิหันหลังให้เงาร่างสีแดงเลือด กระบี่ไท่อาเล่มนั้นเขาใช้พลังจิตใจที่แข็งแกร่งควบคุมอยู่ เตรียมจะโจมตีสังหารได้ทุกเมื่อ
“จะฆ่าแกไม่จำเป็นต้องให้คุณชายใหญ่ลงมือด้วยตัวเองหรอก แกไม่เพียงแต่จะสยบกระบี่ไท่อาได้ แต่ยังไปถึงขั้นบังคับกระบี่ได้แล้ว ถ้าคุณชายใหญ่รู้ บางทีคงยินดีที่จะลงมือ!”
เงาร่างสีแดงเลือดพูดอย่างเย็นชา ความแข็งแกร่งของเย่เทียนเฉิน การเติบโตและพลังที่ระเบิดออกมาของเย่เทียนเฉิน เขาล้วนรู้ทั้งหมด จะอย่างไรก็คิดไม่ถึงว่า เย่เทียนเฉินที่อายุน้อยกว่าคุณชายใหญ่แห่งมหาวิทยาลัยหลงเถิงสิบปีคนนี้จะมีความสามารถที่ไม่อาจดูถูกได้ เมื่อเปรียบเทียบกับความสามารถของคุณชายใหญ่ตอนที่อายุยี่สิบปี เย่เทียนเฉินยังแข็งแกร่งกว่าเล็กน้อย หากเป็นเช่นนี้ต่อไปจะต้องกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของคุณชายใหญ่จริงๆ แน่ หากต้องการฆ่าก็จะยากยิ่งขึ้น มิน่าล่ะครั้งนี้คุณชายใหญ่จึงออกคำสั่งตนมาอย่างจริงจังว่าจะต้องเอาหัวเย่เทียนเฉินกลับไปให้ได้ มิฉะนั้นเขาก็ไม่ต้องกลับไปแล้ว
คนที่มาก็คือหมอก
