หิตต่างสู้กันอย่างเคร่งเครียดหาใดเปรียบ ไม่ว่าใครก็ไม่กล้าดูถูกศัตรู คิดว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งมาก หากลำพองใจแม้แต่น้อย คนที่ตายก็อาจจะเป็นตน ดังนั้นในตอนนี้ คนทั้งสองจึงไม่ได้เก็บซ่อนใดๆ ใช้กระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา พลังก็ปล่อยออกมามากที่สุด
สระน้ำอยู่ห่างจากเย่เทียนเฉินและหมอกโลหิตนับร้อยเมตรสั่นสะเทือนไม่หยุด น้ำด้านในถูกกระตุ้นจนพุ่งขึ้นฟ้าเป็นเสาน้ำ คล้ายกับเบื้องล่างมีดินปืนปะทุไม่หยุดอย่างไรอย่างนั้น นี่ก็คือพลัง นี่คือการปะทะกัน ดูผิวเผินเหมือนการต่อสู้ระหว่างเย่เทียนเฉินและหมอกโลหิตจะไม่มีพลังทำลายล้างที่ยิ่งใหญ่อะไร แต่ความจริงเป็นเพราะทั้งสองคนล้วนแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ในตอนที่พลังปะทะกัน พลังของทั้งสองฝ่ายก็สลายพลังของอีกฝ่ายแล้ว บางทีอาจกล่าวได้ว่ากระบวนท่าที่รุนแรงล้วนถูกหยุดเอาไว้แล้ว มิฉะนั้นการต่อสู้ไม่ถึง 10 นาทีนี้ อย่างน้อยก็คงทำให้บริเวณรอบๆ นับพันเมตรกลายเป็นพื้นราบไปแล้ว ไหนเลยจะยังมีสระน้ำและคฤหาสน์อะไรอยู่อีก ทุกสิ่งทุกอย่างคงราบเป็นหน้ากลอง
ฉัวะ! ทันใดนั้นหมอกโลหิตถอยหลังไปหลายก้าว กระโดดขึ้นสู่อากาศ มือขวากำมีดแน่น มือซ้ายชูนิ้วชี้ออกมา มีลำแสงกำลังเปล่งประกายอยู่เล็กน้อย ประกายสีแดงเลือดสายหนึ่งปรากฏขึ้นบนนิ้วชี้ซ้ายของหมอกโลหิต เย่เทียนเฉินลอบตกตะลึงในใจ หมอกโลหิตคนนี้แข็งแกร่งมากจริงๆ รวบรวมพลังภายในตามใจก็ยังดุดันขนาดนี้ ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงพลังอำนา
