ียงโศกเศร้าจนน้ำตาร่วง เช่นนั้นหากมีวันหนึ่งที่พ่อแม่และน้องสาวของตัวเองแก่ตัวไปหรือ ตนก็จะต้องส่งพวกเขาไปจากโลกมนุษย์ทีละคนด้วย? ไม่ง่ายเลยกว่าจะมีครอบครัวที่อบอุ่น มีความสัมพันธ์พี่น้อง มีความรักใส่ใจจากพ่อแม่ เย่เทียนเฉินย่อมไม่ยินยอมที่จะให้ภาพแบบนี้เกิดขึ้น เช่นนั้นวิธีเดียวที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ก็คือ ตามหาความลับของการมีชีวิตยืนยาว!
เอี๊ยด!
เวลาตีห้าแล้ว ประตูห้องไอซียูเปิดออกอีกครั้ง ศาสตราจารย์ชรากลุ่มหนึ่งพากันเดินออกมา ล้วนส่ายหน้า พวกเขาพยายามอย่างเต็มที่ที่สุดแล้ว ผู้ป่วยมะเร็งในปัจจุบันนี้เป็นปัญหาที่รับมือได้ยากที่สุด เกือบร้อยปีมาแล้วที่ไม่สามารถรับมือได้ จนถึงตอนนี้ยังคงรับมือไม่ได้ ผู้ป่วยมะเร็งทั้งหมดทำได้เพียงรอความตาย ประโยคนี้เป็นความจริงไม่มีเท็จ เพียงแต่ชีวิตที่เหลืออยู่จะมากน้อยแตกต่างกันไปเท่านั้น ผู้ป่วยโรคมะเร็งหลายคนอยู่ได้หลายปี แต่นั้นไม่ใช่เรื่องดีอะไร กลับกลายเป็นว่าต้องรับความทรมาณไปอีกหลายปีเท่านั้น
“คุณชายเย่ ผู้ป่วยไม่ไหวแล้ว เธอต้องการเจอลูกสาว…” ผู้อำนวยการหลินเดินมาเบื้องหน้าเย่เทียนเฉินแล้วพูดเสียงเบา
เย่เทียนเฉินไม่ได้เอ่ยปาก เสี้ยวหยาลืมตาขึ้นแล้ว ทั่วทั้งตัวดูคล้ายกับวิญญาณ น้ำตาไหลลงมาไม่หยุด ดูแล้วอาการหนักมากจริงๆ ทั้งยังทำให้ผู้คนต้องปวดใจ
“หยาเอ๋อร์…” เย่เทียนเฉินกลัวว่าเสี้ยวหยาจะรับความจริงนี้ไม่ไหว อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเรียกเสียงเบา
“