่ยนก็มีสายตาไม่พอใจ แต่ทันใดนั้นเขาพบว่าชางหลางถึงกับใช้สายตาโศกเศร้ามองมาที่เขา กระทั่งหานเจี๋ยก็ยังแอบยิ้ม
“นี่มันสายตาอะไรกัน?” เฮยเมี่ยนมองชางหลางแล้วเอ่ยถาม
“ทารกดำ สวัสดี!” ชางหลางก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นแล้วส่ายหน้า
“อ้อ? ฉัน…” เฮยเมี่ยนแทบจะกระอักเลือดออกมา กระทั่งชางหลางที่เป็นคนเคร่งครึ้มแบบนี้ก็ยังเรียกเขาด้วยฉายานี้แล้ว ไม่รู้จริงๆ ว่าเย่เทียนเฉินมีผลกระทบกับเขาถึงขั้นไหน
“ไม่ต้องหดหู่ไป ทารกดำ ฉายานี้เหมาะมาก…” เย่เทียนเฉินก็แสร้งทำท่าทางเห็นใจออกมา ตบไหล่เฮยเมี่ยนแล้วพูดขึ้น
ฟุ่บ!
เดิมทีเฮยเมี่ยนก็ไม่พอใจเย่เทียนเฉินคนนี้อยู่แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงนี้เย่เทียนเฉินโดดเด่นมาก กระทั่งเขาที่เป็นขุนพลระดับทัพฟ้าก็ถูกบดบังรัศมี ยิ่งไปกว่านั้นฉายา “ทารกดำ” ก็แพร่ออกไปไกล เขาเฮยเมี่ยนทำได้เพียงกล้ำกลืนไร้ซึ่งคำพูด
ตู้ม!
เย่เทียนเฉินและเฮยเมี่ยนประหมัดกัน ทั้งสองยืนอยู่กับที่ไม่ขยับเขยื้อน เฮยเมี่ยนโกรธจนทนไม่ไหว แต่เย่เทียนเฉินกลับหัวเราะฮี่ๆ ชางหลางรีบเข้ามายืนระหว่างคนทั้งสอง ขวางพวกเขาเอาไว้ ถ้าสองคนนี้ตีกันขึ้นมาคงแย่แน่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่นี่ ไม่ถูกทำโทษหนักก็แปลกแล้ว
“เฮยเมี่ยน นายออย่าได้ทำอะไรบุ่มบ่าม ที่นี่เป็นที่ทำงานของท่านผู้นำ!” ชางหลางพูดอย่างเคร่งขรึม
เฮยเมี่ยนจ้องเย่เทียนเฉินอย่างดุดัน ครั้งที่แล้วเขางัดข้อแพ้ ในใจมีความโกรธอยู่ตลอดเวลา ไม่เต็มใจยอมรับ แต่ห
