จากนั้นจึงเดินจากไป การเคลื่อนไหวเบามาก ด้วยเกรงว่าจะทำลายสมาธิของท่านผู้นำ
ในตอนนี้เอง ท่านผู้นำวางปากกาในมือลง หยิบแฟ้มเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาเปิดออกดู พูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย “พวกคุณสองคนเองก็ผ่อนคลายซะหน่อย เรียนรู้จักเจ้าหนูนี่บ้าง อย่าได้เคร่งเครียดขนาดนั้น เพิ่งจะทำภารกิจสำเร็จกลับมา หานเจี๋ยไม่เป็นไรใช่ไหม?”
“มะ ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณท่านผู้นำที่ใส่ใจ!” หานเจี๋ยหวาดกลัวเล็กน้อย ตอบอย่างตะกุกตะกัก
จินตนาการได้เลยว่า ท่านผู้นำซึ่งเป็นบุคคลระดับสูงสุดของทางการ บรรยากาศเช่นนั้น ความเคร่งขรึมและบารมีที่ติดตัวมานั้น มากเพียงพอที่จะทำให้คนอื่นเคร่งครัดและไม่สบายใจ นี่คือกลิ่นอายของราชา เมื่อพบกับความใส่ใจและความสนิทสนมของท่านผู้นำ หานเจี๋ยก็รู้สึกตื่นตะลึงอยู่บ้างจริงๆ ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยพบท่านผู้นำ ก่อนหน้านี้ล้วนเกี่ยวข้องกับภารกิจ ครั้งนี้ก็เหมือนกัน ในใจของเธอทั้งรู้สึกซาบซึ้งและรู้สึกแปลกใจ
ท่านผู้นำพยักหน้า มองไปยังแฟ้มเอกสารที่อยู่ในมือ จากนั้นจึงเอ่ยปากพูดว่า “ เรื่องในครั้งนี้ ทหารหน่วยรบพิเศษบริเวณชายแดนป่าหมอกดำของพวกเราเสียหายหนักมาก การที่ประเทศชิบะไม่ส่งกองกำลังทหารของพวกเขามา แต่กลับส่งยอดฝีมือพรรควรยุทธโบราณออกมานั้น มีจุดประสงค์อยู่สองอย่าง หนึ่งคือยอดฝีมือของพรรควรยุทธโบราณมีความสามารถเหนือกว่าทหารหน่วยรบพิเศษไปมาก สองก็คือ ต่อให้ถูกพบและจับได้ พวกเขาก็ไม่ยอมรับ เพราะนี่ไม
