ชายโสดหญิงโสด สู้รบกันบนเตียงจนเตียงถล่ม!
เมื่อลองฟังประโยคนี้ดู ต่อให้เป็นคนที่ไร้เดียงสาขนาดไหนก็เกรงว่าจะคิดผิดไปมาก ยิ่งจางหลานและเย่เทียนเฉินล้วนเป็นคนโสด ยังไม่ได้แต่งงานกัน ไม่อาจไม่ทำให้คนอื่นคิดมาก!
ในตอนที่เตียงถูกจางหลานซัดจนพัง เย่เทียนเฉินและจางหลานรีบพลิกตัวขึ้นยืนในระดับความเร็วที่เร็วที่สุด จ้องมองอีกฝ่ายอย่างดุดัน
“หยุดแค่นี้เถอะ ถ้ากล้าเข้ามาอีกฉันจะลงมือจริงๆ แล้ว!” เย่เทียนเฉินหัวเราะฮี่ๆ พูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความยั่วยุ
“นายแปลก คิดว่าฉันจะกลัวนายเหรอ?” จางหลานเม้มริมฝีปากอันเซ็กซี่ของตัวเอง อดไม่ได้ที่จะคิดไปถึงความรู้สึกของตนเมื่อสักครู่นี้ที่ถูกเย่เทียนเฉินจูบ
“ยัยแปลก ฉันไม่กลัวเธอเหมือนกันแหละ!”
เย่เทียนเฉินและจางหลานไม่ยอมลงให้กันโดยสิ้นเชิง ไม่ว่าใครก็ไม่เต็มใจจะถอยให้แม้แต่ครึ่งก้าว พวกชางหลางที่ได้เห็นต่างก็ส่ายนหน้าเนื่องจากสองคนนี้ทำตัวเหมือนเด็กๆ ทำให้คนอื่นไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดีจริงๆ
ในขณะที่พูดจางหลานก็จะพุ่งเข้าใส่เย่เทียนเฉินอีกครั้ง แต่กลับถูกหานเจี๋ยดึงเอาไว้ กรอกตาใส่เย่เทียนเฉินด้วยความโกรธเคืองแล้วหมุนตัวเดินออกไปด้านนอกประตูห้อง ครั้งนี้ไม่ได้สั่งสอนเย่เทียนเฉิน แถมยังถูกเขาแย่งชิงจูบแรกของตนไปด้วย ในใจของจางหลานทั้งโกรธทั้งอาย อดไม่ได้อยากจะกัดเนื้อเจ้าหมอนี่ให้แรงๆ สักหน่อย
“ไอ้หนู…”
“นอนเถอะ พักผ่อนสักหน่อย เตรียมตัวกลับได้แล้ว
