นนั้นตนจะไปขโมยข้อมูลที่ประเทศ M เพื่อที่จะเข้าไปในเขตทหารอันสำคัญของประเทศ M ด้วยฐานะเช่นนั้น จึงถูกทางประเทศจีนมอบหมายตำแหน่งทางการทหารซึ่งก็คือผู้บัญชาการให้ ความจริงหานเจี๋ยเป็นแค่สมาชิกฝ่ายวิจัยของกองทัพเท่านั้น ตอนนี้เย่เทียนเฉินกลับพูดขึ้นมา ใครได้ยินก็รู้ว่าเป็นการหยอกล้อหานเจี๋ย
“หึๆ ดึกดื่นขนาดนี้ไม่ไปนอน หรืออยากจะถวายตัวให้?” เย่เทียนเฉินหัวเราะแล้วพูดหยอกล้อต่อไป
เมื่อต้องเจอกับเย่เทียนเฉินที่มีท่าทางอันธพาลไร้อย่างอายขนาดนี้ หานเจี๋ยกลับรู้สึกอับจนคำพูดเป็นอย่างมาก คนคนนี้พอไม่มีเรื่องราวอะไร ก็แสดงว่าช่วงเวลาไม่จริงจังของเขามาถึงแล้ว หานเจี๋ยคิดจะพูดกับเขาอย่างจริงจังซักหลายประโยค แต่ยากที่จะพูดต่อไปได้
“เทียนเฉิน ฉันพูดจริงๆ นะ เรื่องที่สำนักโฮคุชินอิตโตริวแห่งประเทศชิบะมาลอบโจมตีประเทศของเราที่ชายแดนป่าหมอกดำในครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก หลังจากกลับไปนายจะต้องไปพูดกับเบื้องบนด้วยกันกับฉัน ไปจัดการให้เข้มงวด!” หานเจี๋ยมองเย่เทียนเฉินแล้วพูดอย่างจริงจัง
“วางใจเถอะ ท่านผู้นำสูงสุดและท่านหยางฉลาดกว่าพวกเรามาก ตอนนี้พวกเขาคงกำลังดำเนินการจัดการแล้วแหละ!” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม
หานเจี๋ยพยักหน้า เธอพูดไปก็ไม่มีประโยชน์ ที่สำคัญก็คือไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี เย่เทียนเฉินคนนี้ ทุกครั้งที่ถึงช่วงเวลาสำคัญมักจะไม่จริงจัง ทำให้ผู้อื่นทนไม่ไหว ไม่รู้ว่าจะพูดคุยกับเขายังไง
“ใช่แล้วเ
