า…นาย…อื้อ!”
ทันใดนั้นโลกพลันพลิกคว่ำ ในตอนที่จางหลานยังไม่มีปฏิกิริยา เย่เทียนเฉินก็คลายเชือกที่มัดตนไว้ ลุกขึ้นจากเตียงแล้วกอดจางหลานเอาไว้โดยพลัน
ในตอนนี้เอง จางหลานที่มีอารมณ์ต่างๆ มากมายปะปนอยู่ในสมองไม่มีปฏิกิริยาโดยสิ้นเชิง ปากของเย่เทียนเฉินจูบลงไปบนริมฝีปากของเธอเบาๆ หยุดอยู่แบบนั้นประมาณห้าวินาที ในสมองของจางหลานก็ขาวโพลนไปห้าวินาที ในห้าวินาทีนี้ ความรู้สึกของเธอแปลกมาก ดูไม่มีความรังเกียจมากนัก แน่นอนว่าไม่ชอบด้วยเช่นกัน แต่กลับรู้สึกถึงแรงจูบของเย่เทียนเฉิน
“อื้อๆ …ปล่อยฉัน…”
จางหลานใช้แรงทั้งหมดในร่างกาย คิดจะดิ้นออกไป แต่แรงของเย่เทียนเฉินเยอะมาก ยิ่งไปกว่านั้นความสามารถของเย่เทียนเฉินยังเหนือกว่าเธอ ไม่ว่าเธอจะใช้แรงขนาดไหนก็สลัดออกจากอ้อมกอดของไม่หลุด และไม่สามารถทำให้ปากของตัวเองหลุดจากปากของเย่เทียนเฉินได้ ดวงหน้างดงามไม่นานก็ปรากฏสีแดงด้วยความเขินอาย มือขาวนวลทุบลงบนหน้าอกของเย่เทียนเฉิน
เย่เทียนเฉินในตอนนี้หัวเราะอย่างชั่วร้ายอยู่ในใจ ที่เขาทำแบบนี้ ประการแรกเป็นเพราะทำตามคำเดิมพันในตอนแรก ลูกผู้ชายต้องพูดคำไหนคำนั้น นอกจากนี้ทั้งยังต้องการลงโทษผู้หญิงแปลกคนนี้ด้วย ถ้าหากเธอทำแบบนี้กับตนบ่อยๆ รู้สึกรับไม่ได้จริงๆ
จางหลานรับมือไม่ง่ายเลย นี่เป็นเรื่องที่เย่เทียนเฉินเข้าใจกระจ่างอยู่ในใจ ดังนั้นในครั้งนี้เขาจึงต้องการจัดการเธอให้ดีเสียหน่อย ทำให้เธอมีความทรงจำที่
