ันตรายอะไร
“เธอถอยไปเถอะ ไปหาพวกชางหลาง ฉันฆ่าตาแกนี่แล้วจะไป!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างเย็นชา
“แต่…”
“ไป…”
เย่เทียนเฉินพูดเสียงต่ำ หานเจี๋ยชะงักไปครู่หนึ่ง น้ำตาไหลออกมาจากหางตา ไม่ใช่เพราะเย่เทียนเฉินตะโกนใส่เธอแต่เป็นเพราะเธอรู้สึกได้ถึงความรู้สึกที่เย่เทียนเฉินมีต่อตน ผู้ชายคนนี้เปลี่ยนไปแล้ว ไม่อ่อนแอเหมือนเมื่อก่อน เป็นผู้ชายที่ทรงอำนาจอย่างมาก ในตอนที่เขาแข็งแกร่งยังคงเป็นห่วงหานเจี๋ยมากขึ้น จะไม่ให้ซาบซึ้งได้อย่างไร?
ความจริงเธอเองก็เข้าใจดี การที่เย่เทียนเฉินตั้งมั่นว่าจะฆ่าซาโต้นั้น ประการแรกเพราะต้องการแก้แค้นให้สหายร่วมรบแห่งกลุ่มทหารหน่วยรบพิเศษที่ตายไป ประการที่สองเป็นเพราะต้องกำกำจัดอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการในการหนีของพวกเขา ซาโต้แข็งแกร่งมากแข็งแกร่งจนถึงขั้นวิปลาส ถ้าหากไม่ฆ่าเขาพวกเขาทุกคนก็หนีไม่ได้
หานเจี๋ยน้ำตาใหลไปตามแก้ม มองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วหันหน้าวิ่งหนีไปเบื้องหน้าโดยไม่หันกลับมามองอีก เธอรู้ว่าในใจของเย่เทียนเฉินได้ทำการตัดสินใจไปแล้ว ไม่สามารโน้มน้าวใจได้อีก ถ้าเธอยังอยู่ที่นี่คงจะทำให้เย่เทียนเฉินต้องแบ่งความสนใจมาและยังอาจจะถูกซาโต้จับตนไปข่มขู่เย่เทียนเฉินอีกด้วย ตอนนี้สิ่งเดียวที่เธอสามารถทำได้ก็คืออธิฐานให้กับผู้ชายที่ดีกับเธอคนนี้ให้สามารถฆ่าซาโต้ได้อย่างปลอดภัย
“เย่เทียนเฉิน ฉันเคยได้ยินชื่อแกมาก่อน ดูท่าแกจะแข็งแกร่งจริงๆ ยังหนุ่มขนาดนี้ถึงกับ
