จนกระทั่งเย่เทียนเฉินหลบมีดเล่มนั้นจางหลานก็พุ่งไปยังมือสังหารที่เหลืออยู่แล้วต่อยออกไป
“หวา พอผู้หญิงบ้าขึ้นมาโหดเหี้ยมมากจริงๆ กล้ากระทั่งขายพี่ชายสุดหล่อตามใจชอบ!” เย่เทียนเฉินจับมีดที่พุ่งเข้ามาของจางหลานแล้วพูดออกมายังจนใจเล็กน้อย
“นายหล่องั้นเหรอ? ไม่เห็นรู้เลย…แหวะ!”
เย่เทียนเฉินได้เห็นฝีมือของจางหลานตลอดทางมาแล้ว ร้ายกาจและแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก เพียงเวลาแค่ชั่วพริบตาเธอก็กำจัดมือสังหารชุดดำคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ เตะขาอันสวยงามของเธอจนมันกระเด็นออกไปตกกระแทกลงบนก้อนหินใหญ่อย่างรุนแรง หัวแตกเลือดไหลจนตาย
ถ้าหากจางหลานไม่ลงมือ หากไม่ใช่ว่าหานเจี๋ยเคยพูดถึงจางหลานให้เย่เทียนเฉินฟังมาก่อนแล้ว เกรงว่าหากต้องเผชิญหน้ากับสาวสวยแปลกๆ ที่ร้ายกาจขนาดนี้ เย่เทียนเฉินของจะต้องตกใจขนาดใหญ่เป็นแน่ แต่เมื่อเป็นเช่นนี้เขาก็รู้สึกนับถือผู้หญิงคนนี้จริงๆ
“เจ็ดต่อเจ็ด พวกเราเสมอกัน นายเอาชนะฉันไม่ได้!” จางหลานทำหน้าทะเล้นใส่เย่เทียนเฉินอย่างซุกซน ห่อปากอันเซ็กซี่ตามมาตรฐานของเธอ แลบลิ้นออกมาจากปากเล็กๆ ดูท่าทางน่ารัก
“ยังไม่ถึงสุดท้ายเธอก็เริ่มโอหังซะแล้ว ระวังจูบแรกของเธอจะหายไปล่ะ!” เย่เทียนเฉินพูดจาหยอกล้อแล้วหัวเราะออกมา
“ไม่ต้องมายุ่ง เจ้าบ้ารอดูเถอะ!” ร้องหลานใช้ดวงตาอันงดงามกรอกตาใส่เย่เทียนเฉินเราพูดขึ้น
ฉัวะๆๆ!
เย่เทียนเฉินและจางหลานค่อนข้างเข้ากันได้ คนหนึ่งเป็นสาวงามแปลกๆ อีกคนเป็นผ
