“ให้ฉันระวังหลังเองเถอะ หลังจากที่พวกเราไปช่วยคน แกกับหลัวเหว่ยเคอก็คุ้มครองคนจากไป!” ชางหลางเอ่ยปาก
“ถ้าคุณตามหลังคุณจะฆ่าทุกคนได้เหรอ? ด้วยฐานะของคุณถ้าหากทำแบบนั้น พอข่าวนี้ถูกเผยแพร่ออกไปจะต้องสร้างผลกระทบที่ไม่ดีต่อนานาชาติอย่างแน่นอน กระทั่งอาจจะทำให้เกิดสงครามครั้งใหญ่ระหว่างสองประเทศก็ได้ เรื่องแบบนี้ให้ผมทำเถอะ!” เย่เทียนเฉินส่ายหน้าแล้วพูดขึ้น
“แต่ว่า…”
ชางหลางยังคิดจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ต่อมาก็ถูกเย่เทียนเฉินพูดขัด เย่เทียนเฉินมองไปยังชางหลาง จากนั้นจึงมองไปยังหลัวเหว่ยเคอแล้วพูดขึ้นว่า
“การที่ท่านหยางและท่านผู้นำสูงสุดส่งผมมาไม่ได้เป็นเพราะเหตุนี้หรือ? ผมเชื่อในความคิดของพวกเขา ต้องการให้ผมฆ่าพวกชิบะทั้งหมดเพียง แต่ด้วยฐานะของพวกเขาจึงไม่สามารถออกคำสั่งนี้มาได้อย่างเปิดเผยเท่านั้นเอง!”
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉิน ชางหลางและหลัวเหว่ยเคอก็ชะงักไป ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกนับถือเย่เทียนเฉินขึ้นมา ถึงแม้ไอ้หนูนี่จะมีบางครั้งที่ดูพึ่งพาไม่ได้หรือกระทั่งทำให้คนอื่นรู้สึกอับจนคำพูดอย่างถึงขีดสุด แต่กลับไม่ใช่คนที่ไม่ละเอียดรอบคอบ เขาเป็นคนที่ฉลาดและมีไหวพริบเป็นอย่างมาก
เป็นเช่นนี้จริงๆ การที่ท่านผู้นำสูงสุดและท่านหยางส่งเย่เทียนเฉินมาปฏิบัติการด้วยกันกับชางหลาง ประการแรกเป็นเพราะความสัมพันธ์ระหว่างเย่เทียนเฉินและหานเจี๋ย ประการที่สองเป็นเพราะพวกเขาที่เป็นระดับหัวหน้าทั้งสองค
