นต่างก็รู้ว่า เย่เทียนเฉินเป็นคนที่บ้าบิ่น ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นคนที่ถูกกองทัพไล่ออกไปแล้ว เขาไม่ได้เป็นตัวแทนของประเทศ เป็นตัวแทนของเขาคนเดียวเท่านั้น ด้วยความสามารถและนิสัยของเขา ต่อให้ฆ่าคนพวกนี้ทั้งหมดก็ไม่ทำให้เกิดผลกระทบอันใหญ่หลวงใดๆ ต่อให้ประเทศชิบะ แม้จะโกรธอย่างมากแต่ก็ไม่กล้าทำอะไร
นี่ไม่ใช่จะกล่าวว่าประเทศจีนกลัวประเทศอื่น แต่ทุกสิ่งทุกอย่างต้องมีเหตุผล เบื้องหน้านั้นใช้ “เหตุผล” นี่เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องกระทำ ถ้าหากไม่ทำใครๆ ก็ไม่สามารถยืนอยู่ได้ ประเทศก็เป็นเช่นนี้เอง นี่เป็นสาเหตุที่ว่าทำไมสงครามระหว่างสองประเทศถึงมักจะต้องหาข้ออ้างสร้างสถานการณ์บางอย่างถึงจะสามารถส่งทหารออกไปได้ จะออกศึกก็ต้องมีเรื่องถึงจะถูก
“ไปเถอะ ตัดสินใจตามนี้ก็แล้วกัน พวกเราเชื่อในความสามารถและการตัดสินของน้องเย่”
หลัวเหว่ยเคอพยักหน้า ถึงแม้เขาจะได้พบกับเย่เทียนเฉินเป็นครั้งแรก แต่ระหว่างทางเย่เทียนเฉินก็แสดงความสามารถและความฉลาดออกมา ทำให้หลัวเหว่ยเคอรู้สึกชื่นชมเป็นอย่างมาก
“อย่าได้มุทะลุ รักษาชีวิตของตัวเองเป็นสิ่งสำคัญที่สุด!” ชางหลางพูด
“วางใจเถอะ การต่อสู้ระหว่างผมกับคุณยังไม่ได้สู้กัน ผมไม่ตายหรอก!” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้มบางเบา
เริ่มปฏิบัติการแล้ว ตอนนี้เย่เทียนเฉินไม่รักษาพลังใดๆ เอาไว้อีก ไม่เพียงแต่จะใช้พลังพิเศษแห่งการรับรู้ออกไป แต่ยังใช้พลังเขตแดนปิดกั้นอีกด้วย ครอบคลุมหุบเหวขอ
