ลิซมองไปที่บะหมี่ผัดซอสที่ฉีหรูเสวี่ยทำแล้วพูดออกมาอย่างไม่พอใจ
“ดูดีอย่างเดียวแต่ไม่ได้เรื่องหรอก เทียนเฉินจะต้องกินบะหมี่ผัดซอสที่ฉันทำจนหมดแน่!” ฉีหรูเสวี่ยมองไปยังเย่เทียนเฉินอย่างเง้างอนแล้วพูดขึ้น
“สปาเก็ตตี้ของฉัน นายเองก็จะกินหมดใช่ไหม…” อลิซยิ้มให้เย่เทียนเฉินอย่างหวานหยาดเยิ้มแล้วพูดขึ้น
บนหน้าผากของเย่เทียนเฉินมีเหงื่อเย็นๆ ไหลออกมา ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี การต่อสู้แย่งชิงของผู้หญิงสองคนนี้ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว เดิมที่ตนควรเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลก แต่ตอนนี้กลับลำบากที่สุด การต่อสู้แย่งชิงของผู้หญิงทั้งสองแทบจะทำให้เขาแหลกสลายอยู่แล้ว
ดังนั้นผลสุดท้ายก็คือเย่เทียนเฉินกินสปาเก็ตตี้ที่อลิซทำจนหมด และกินบะหมี่ผัดซอสที่ฉีหรูเสวี่ยทำจนหมดเช่นเดียวกัน หลังจากกินเสร็จเขาก็รีบพุ่งไปอ้วกที่ห้องน้ำ ส่วนอลิซอลิซและฉีหรูเสวี่ย ผู้หญิงสวยทั้งสองคนนี้ยังคงใช้สายตาราวกับจะฆ่าแกงมองอีกฝ่าย
ส่วนแม่ลูกหลัวเยี่ยนและเย่เชี่ยนเหวินนั้นฉลาดเป็นอย่างมาก ในสภาพแบบนี้ไม่สามารถมาเข้าร่วมได้ตามใจ หากผู้หญิงต้องการจะแข่งขันขึ้นมา จะน่ากลัวและโหดร้ายยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด พวกเธอจึงรีบหาข้ออ้างต่างๆ นานาจากไปแล้ว เย่เชี่ยนเหวินแน่นอนว่าต้องไปเรียน ส่วนหลัวเยี่ยนบอกว่าจะออกไปช็อปปิ้ง
“เทียนเฉิน ออกมาเถอะ มาดื่มน้ำสักหน่อย จะต้องเป็นเพราะกินสปาเก็ตตี้แล้วย่อยไม่ได้เลยอ้วกออกมาแน่!” เย่เทียนเ
