ันที แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ถ้าหวังเจี๋ยลงมือ พวกเขาสองพี่น้องก็จะไม่เกรงใจ
“ดี วันนี้ฉันจะสั่งสอนพวกแกแทนพี่ใหญ่เอง ทำความสะอาดสำนักสักหน่อย!” หวังเจี๋ยขมวดคิ้วอย่างดุดัน พูดออกมาอย่างระงับความโกรธไว้ไม่อยู่
ไหนเลยจะรู้ว่า ในตอนที่หวังเจี๋ยเตรียมจะลงมือนั้น อู๋เสวี่ยจะดึงเขาเอาไว้พลางส่ายหน้า หวังเจี๋ยชะงักไปครู่หนึ่ง มองไปยังสองพี่น้องจางเหลยและจางต๋าอย่างดุดันแต่ไม่ได้ลงมือ
หวังเจี๋ยยอมเข้าใจความหมายของอู๋เสวี่ยดี เพียงแต่หวังเจี๋ยคนนี้ค่อนข้างบุ่มบ่าม ไม่เหมือนอู๋เสวี่ยที่สามารถควบคุมความโกรธได้ แน่นอนว่านี้ไม่ได้หมายความว่าหวังเจี๋ยโง่ เขาเองก็เข้าใจดีว่า หากตนลงมือลงไม้กับสองพี่น้องจางเหลยและจางต๋า ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ ต่างสร้างผลกระทบที่ไม่ดีต่อกลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์ทั้งสิ้น ตนเองลงมือกับคนกันเอง การตัดสินแพ้ชนะเป็นเรื่องรอง แต่เป็นไปได้มากว่าจะทำให้จิตใจของกลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์ออกห่างยิ่งขึ้น ใจคนเป็นสิ่งที่ยากจะรวบรวมมากที่สุดแล้ว
เพียงแต่สองพี่น้องคู่นี้จะทำเกินไปแล้วจริงๆ ตั้งแต่แรกเริ่มก็เป็นพวกเขาที่นำคนก่อเรื่อง ตอนนี้ยังพูดเรื่องแยกกลุ่มออกมาอย่างใจกล้าอีกด้วย จะไม่ให้เขาโกรธได้อย่างไร
อู๋เสวี่ยก้าวออกมา มองไปยังสองพี่น้องจางเหลยและจางต๋า แล้วมองไปยังคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ด้านล่าง เขารู้ว่าการที่คนเหล่านี้ก่อความวุ่นวาย เป็นเพราะพวกเขามีความกังวลใจ นั่นคือกังวลว่าเย่เทีย
