นเฉินจะตายไปแล้วและกลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์จะต้องแยกย้าย ไม่ง่ายเลยกว่าจะหาโอกาสพัฒนาตัวเองได้ แต่กลับเลือนหายไปอีกแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีความเชื่อมั่นอีก
“ฉันรู้ว่าทุกคนกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ฉันสามารถบอกพวกแกได้เลยว่า พี่ใหญ่จะกลับมาแน่นอน ตอนนี้เขาได้สติแล้ว ฉันขอบอกพวกแกอย่างไม่ปิดบังเลยว่า ครั้งนี้อาการบาดเจ็บของพี่ใหญ่สาหัสมาก ดังนั้นจึงกลับมาไม่ได้ชั่วครู่ ฉันแค่หวังว่าทุกคนจะลองถามใจตัวเองดูบ้าง ตอนแรกพวกเราติดตามพี่ใหญ่มาที่นี่เพื่ออะไร? พี่ใหญ่ปฏิบัติต่อพวกเรายังไง?” อู๋เสวี่ยใช้คำพูดซาบซึ้งกระทบใจผู้ฟัง ใช้เหตุผลจูงใจคน
“ใช่แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะว่าต้องการช่วยพวกเรา พี่ใหญ่จะฝืนลากร่างกายบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้น ไปปะทะกับกระบี่ไท่อาหรือ? เป็นเพราะต้องการช่วยพวกเรา พี่ใหญ่จึงพุ่งเข้าไปโดยไม่สนใจชีวิต แล้วตอนนี้พวกเราจะทำแบบนี้กับเขาเหรอ?” หลินตวนก้าวออกมาแล้วพูดขึ้นเสียงดัง
“ไม่ว่าจะยังไง ฉันก็จะติดตามพี่ใหญ่ต่อไป ฉันเชื่อว่าอีกไม่นานพี่ใหญ่ก็จะกลับมา!” หูหลงเองก็ก้าวออกมา ยืนอยู่ข้างอู๋เสวี่ยหวังเจี๋ยและหลินตวนแล้วพูดขึ้น
“ฉันก็เหมือนกัน!” เปาเทียนหลงก็ก้าวออกมาเช่นกัน
“ชายคนนี้ไม่ตายแน่นอน ฉันเชื่อว่าเขาจะกลับมา!” เสี่ยวชิงยิ้มอย่างงดงามแล้วก้าวออกมาพลางกล่าวขึ้น
อู๋เสวี่ย หวังเจี๋ย หลินตวน หูหลง เปาเทียนหลงและเสี่ยวชิง รวมทั้งหมดหกคน พวกเขามีใจซื่อสัตย์ภักดีต่อเย่เทียนเฉิน ส่วนคนอื่นๆ
