ายแสงสีแดงเลือดทรงอานุภาพพุ่งไปยังเย่เทียนเฉิน แต่เย่เทียนเฉินไม่ถอยเลยแม้แต่น้อย ชั่วขณะนั้นเขาได้เผยนิสัยที่เป็นดุจเทพสังหารของตนออกมา แน่วแน่เด็ดเดี่ยวเป็นอย่างมาก ตะโกนออกมาครั้งหนึ่ง มือทั้งสองกำดาบเจ็ดดาวส่องประกายแสงละลานตาออกมาเช่นเดียวกัน จากนั้นจึงฟาดฟันลงไป
“ไอ้คนไม่รู้จักที่ตาย ในประวัติศาสตร์ไม่เคยมีใครสามารถทำให้กระบี่ไท่อาสั่นสะเทือนได้!” เสวี่ยโม๋เจียวตะโกนขึ้นฟ้า
“งั้นฉันก็จะเป็นคนแรก!” เย่เทียนเฉินก็ตะโกนเสียงดังเช่นเดียวกัน เสียงสั่นสะท้านออกไปไกล
ตู้ม!
เสียงดังสนั่นลั่นฟ้าระเบิดขึ้นภายในโรงงานรกร้าง ในขณะเดียวกันกระบี่ไท่อาและดาบเจ็ดดาวก็ปะทะกัน ทั้งยังมีประกายแสงละลานตาปะทุออกมา เสียดแทงสายตาผู้คนจนไม่สามารถลืมตาขึ้นมาได้ การโจมตีปะทะกันในครั้งนี้ทำให้อู๋เสวี่ย หวังเจี๋ย หลินตวน ยอดฝีมือทั้งสามคนต่างถูกกระแทกจนปลิวออกไป ทั่วทั้งโรงงานรกร้างอันกว้างใหญ่อันตรธานหายไปจนสิ้น กลายเป็นซากปรักหักพัง กระทั่งสิบสามจ้าวสวรรค์ที่ยังสู้อยู่ด้านนอกก็ได้รับแรงสั่นสะเทือน ต่างถูกกระแทกจนปลิวออกไปหมด เห็นได้ว่าการโจมตีนี้แข็งแกร่งมากเพียงใด
“เป็นยังไงบ้าง? ไม่เป็นไรใช่ไหม?” อู๋เสวี่ยเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นมาจากพื้น เขาดพียงได้รับผลกระทบเล็กน้อย ไม่มีปัญหารุนแรงอะไร
“ไม่เป็นไร!” หวังเจี๋ยเองก็ลุกขึ้น ปัดฝุ่นบนร่างของตัวเองแล้วพูดออกมา
“พี่ใหญ่ล่ะ? การโจมตีครั้งนี้ทำให้ตกใจจริงๆ!” ห