นฆ่าเขาไม่ได้ เถี่ยเป้ารู้สึกทั้งโกรธทั้งขำ
“ฉันจะให้แกเห็นตัวเองตาย ดูซิว่าตอนนั้นแกยังจะปากแข็งอีกหรือเปล่า!” เถี่ยเป้ากำหมัดแน่นแล้วพูดออกมา
เย่เทียนเฉินยิ้มเล็กน้อย ถึงแม้มุมปากจะกล่าวออกมาอย่างผ่อนคลาย แต่ในใจกลับไม่ได้ผ่อนคลายไปด้วย เพราะมือทั้งสองที่ได้รับบาดเจ็บ หากต้องการที่จะใช้ความสามารถพลังพิเศษในขอบเขตจอมราชันระดับสูงสุดออกมาก็เป็นเรื่องยากมาก ถ้าหากฝืนใช้ออกไป เกรงว่าแขนทั้งสองของเขาคงจะพิการแน่นอน ไม่อาจใช้งานได้ตลอดไป ถ้าเช่นนั้นก็เป็นเรื่องที่โคตรเศร้า
แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความสามารถที่แข็งแกร่งถึงขนาดนี้ของเถี่ยเป้าซึ่งฝีมือในขอบเขตนักรบราชัน เย่เทียนเฉินรู้ว่าหากต้องการที่จะเอาชนะเถี่ยเป้า ถ้าไม่ดวลกันซึ่งๆ หน้าคงเป็นไปไม่ได้ ช่างลำบากใจจริงๆ และเป็นครั้งแรกที่ทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายขั้นเป็นตาย แต่กลับเป็นอันตรายถึงขั้นเป็นตายที่ไม่สามารถถอยได้
“ย่ะ!”
เสียงตะโกนดังขึ้น แขนทั้งสองข้างของเถี่ยเป้ามีประกายเรืองรองปะทุออกมา นั่นเป็นภาพที่ต้องกระตุ้นลมปราณออกมาจนถึงขั้นสุดยอดถึงจะปะทุพลังเช่นนี้ออกมาได้ ในโรงงานรกร้างทั้งหลัง มีลมบ้าคลั่งเกิดขึ้น ชิ้นส่วนของเครื่องจักรจำนวนหนึ่งรวมถึงเครื่องจักรอันใหญ่โตต่างสั่นสะท้าน เห็นได้ชัดว่าเถี่ยเป้าโกรธเข้าแล้ว ลงมือเต็มที่แล้ว ต้องการที่จะฆ่าเย่เทียนเฉินให้ได้ในระยะเวลาที่สั้นที่สุด
“เป็นพลังที่น่ากลัวจริงๆ !” เย่เทียนเฉิ
