คนคนนี้รวดเร็วมาก ยิ่งไปกว่านั้นปราณหมัดยังไปถึงขั้นที่สามารถทะลวงอากาศฆ่าคนได้แล้ว เย่เทียนเฉินรู้สึกตื่นตะลึงอยู่ในใจแต่กลับไม่ได้ถอยเลยแม้แต่ก้าวเดียว ยังคงเดินไปเบื้องหน้าเอี้ยวตัวหลบหมัดปราณของคนผู้นั้น
ตู้ม!
หมัดลมปราณตกลงสู่พื้น โจมตีพื้นจนเกิดเป็นหลุมหมัดหลุมใหญ่เท่ากระสอบทราย ในขณะเดียวกันหมัดของคนผู้นั้นก็ปรากฏเบื้องหน้าเย่เทียนเฉินแล้ว ห่างจากศีรษะของเย่เทียนเฉินไปไม่ถึงครึ่งเมตร ตอนนี้เองเย่เทียนเฉินเริ่มลงมือแล้วเช่นกัน มือขวากำเบาๆ ปล่อยออกไปอย่างรวดเร็วหาใดเปรียบ
พลั่ก! กรอบ!
เสียงกระดูกหักดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงร้องโอดครวญของคนที่โจมตีเย่เทียนเฉิน เขากระเด็นออกไป ตกในตำแหน่งที่ห่างออกไปสิบเมตร มองเย่เทียนเฉินด้วยความตื่นตะลึงระคนโกรธแค้น แขนขวาทั้งแขนของเขามีเลือดไหลออกมา บิดเบี้ยวจนเปลี่ยนรูปไปแล้ว เพียงแค่หมัดเดียวเขาก็ได้รับการบาดเจ็บรุนแรงถึงขนาดนี้แล้ว นี่เป็นเรื่องที่เขาไม่เคยพบมาก่อนในการต่อสู้
เดิมทีคนคนนี้ก็คือหนึ่งในสิบสามราชาเสือดาวซึ่งแอบซ่อนอยู่ในพงหญ้า เมื่อเห็นเย่เทียนเฉินพาคนมาสิบสามคน และสุดท้ายก็แยกย้ายกันออกไป เขาจึงคิดว่าเย่เทียนเฉินเป็นคนที่อ่อนแอที่สุด จึงปรากฏตัวพุ่งโจมตีอย่างรวดเร็ว ไหนเลยจะรู้ว่าหลังจากต่อยไปหนึ่งหมัด เขาจะพบว่าตนเองไปท้าทายคนที่ร้ายกาจที่สุดเข้าแล้ว
ไม่กล่าวไม่ได้ว่า ชายคนนี้สามารถสงบสติอารมณ์ลงได้ นี่ทำให้เย่เทียนเฉินรู้สึก
