ริงๆ ว่าเย่เทียนเฉินจะร้ายกาจขนาดนี้ และยังมีอำนาจที่ร้ายกาจขนาดนี้อีกด้วย ในขณะเดียวกันก็แอบด่ามู่หรงอวี๋ตูอยู่ในใจที่ทำให้เขาลงมือกับตระกูลเย่ไม่ทัน ถ้าหากเมื่อคืนเขาลงมือกับตระกูลเย่ ไม่แน่ว่าตอนที่เย่เทียนเฉินกลับมาถึงเมืองหลวง ตระกูลเย่ก็อาจจะล่มสลายไปแล้วก็เป็นได้ แต่ตอนนี้สายไปแล้ว
“หึ สิบสามจ้าวสวรรค์? ฉันกลับอยากจะเห็นสักหน่อยว่ากลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์มันจะร้ายกาจขนาดไหน เถี่ยเป้า กองกำลังเสือดาวของแกไม่ใช่ว่ามี ราชาเสือดาวอยู่สิบสามคนเหรอ? ไปทดสอบสิบสามจ้าวสวรรค์นั่นสักหน่อย ฆ่ามันให้หมด!” โอวหยางเจิ้นฮว๋าแค่นเสียงเย็นครั้งหนึ่งแล้วเอ่ยปากพูด
“ครับนายท่าน!” เถี่ยเป้าตอบ
“ไม่ใช่ว่าฉันบอกให้แกส่งคนไปจับตาดูตระกูลเย่หรือไง? ตอนนี้บอกให้คนพวกนั้นให้ลงมือได้แล้ว ฆ่ามันให้หมด ไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว!” โอวหยางเจิ้นฮว๋าพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา
“ผมจะพาคนออกเดินทางเดี๋ยวนี้เลยครับ!”
เถี่ยเป้าพูดจบก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง โอวหยางเจิ้นฮว๋าที่เป็นวีรบุรุษแห่งโลกเบื้องหลัง ออกคำสั่งไปแล้วว่าให้กำจัดตระกูลเย่ ถ้าอย่างนั้นยังมีอะไรให้พูดมากอีก? เขาควรจะรีบพาราชาเสือดาวทั้งสิบสามของตนออกเดินทางไปฆ่าสิบสามจ้าวสวรรค์ของเย่เทียนเฉินทั้งหมด แล้วกลับมารายงาน
เพียงแค่คำสั่งเดียวเท่านั้น คฤหาสน์ของเย่เทียนเฉินและบ้านเดิมตระกูลเย่ก็จะพบกับการโจมตีของมือสังหาร ตอนนี้เย่เทียนเฉินยังอยู่บนเครื่องบิน
