กำลังบินกลับมาที่เมืองหลวง เขาไม่รู้ถึงการจัดการของตน และไม่สามารถขัดขวางการลงมือของตระกูลโอวหยางได้ ที่สำคัญก็คือคิดไม่ถึงว่าข่าวที่ตระกูลเซวียนเยวี๋ยนถูกฆ่าล้างจะแพร่ไปเร็วขนาดนี้ ทำให้โอวหยางเจิ้นฮว๋านรอไม่ไหวอีกต่อไป ต้องการที่จะฆ่าล้างตระกูลเย่ก่อนค่อยเก็บกวาดเย่เทียนเฉิน
ตอนนี้ ริมทะเลสาบแห่งเมืองหลวงที่โอวหยางเฟยอวิ๋นเคยไปพบคุณชายใหญ่แห่งมหาวิทยาลัยหลงเถิง ยังคงเป็นทะเลสาบเล็กๆ เช่นเดิม ยังคงมีเงาร่างผอมบางนั่งตกปลาอยู่เช่นเดิม หันหลังให้ผู้คน รอบตัวเขาในระยะพันเมตร มีบอดี้การ์ดชั้นยอดยืนอยู่ แต่ละคนล้วนเป็นยอดฝีมือชั้นหนึ่ง
โม๋สู่ กุนซือของคุณชายใหญ่แห่งมหาวิทยาลัยหลงเถิง ซึ่งเป็นคนที่เย่เทียนเฉินเคยเจอบริเวณประตูใหญ่ของมหาวิทยาลัยหลงเถิง กำลังยืนอยู่บริเวณที่ห่างจากคุณชายใหญ่สองเมตรอย่างเคารพนอบน้อม ไม่กล้าเดินไปเบื้องหน้าแม้เพียงครึ่งก้าว พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “คุณชายใหญ่ เพิ่งจะได้รับข่าวมาครับ เย่เทียนเฉินฆ่าล้างตระกูลเซวียนเยวี๋ยนไปแล้ว โอวหยางเจิ้นฮว๋าโกรธมาก และรู้สึกกังวลจึงสั่งให้เถี่ยเป้าพาราชาเสือดาวทั้งสิบสามคนไปลงมือกำจัดตระกูลเย่!”
“อ้อ? ดูท่าฉันจะประเมินเย่เทียนเฉินต่ำไป เขาถึงกับสามารถฆ่าล้างตระกูลเซวียนเยวี๋ยนได้ในค่ำคืนเดียว พอมีความสามารถอยู่บ้าง งั้นตอนนี้สถานการณ์ทางฝังตระกูลเย่เป็นยังไงบ้างแล้ว?” คุณชายใหญ่หันหลังให้โม๋สู่ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความส
