ละเจียงเวยจนมีสภาพเหมือนหมาตาย ความจริงนี้ทำให้ทุกคนต้องสูดหายใจเย็นยะเยือก ไม่เพียงแต่เย่เทียนเฉินจะไม่เห็นอำนาจตระกูลของหวังป๋อและเจียงเวยอยู่ในสายตา ทั้งยังกล้าลงมือทำร้ายอย่างรุนแรงอีกด้วย ในตอนนี้ความรู้สึกที่พวกเขามีต่อเย่เทียนเฉินที่ยืนอยู่เบื้องหน้าก็คือ สั่นสะท้านเป็นอย่างมาก ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ตัวตลกของเมืองหลวงอีกต่อไป ไม่ใช่ลูกหลานไม่เอาไหนที่พวกเขารังแกได้แล้ว นี่ทำให้พวกเขารู้สึกยากที่จะรับไหว จะอย่างไรก่อนหน้านี้พวกเขาต่างก็เคยเหยียบย่ำเย่เทียนเฉินกันทั้งนั้น ตอนนี้เย่เทียนเฉินพลิกฐานะขึ้นมาแล้ว พวกเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?
ทุกคนต่างรู้สึกประหลาดใจ มองไปยังเย่เทียนเฉินด้วยความโกรธ เย่เทียนเฉินในตอนนี้ยังคงนั่งอยู่บนโซฟา ใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มไร้พิษภัย แต่เขาก็สามารถกำจัดหวังป๋อและเจียงเวยลงได้ทั้งๆ ที่มีรอยยิ้มเช่นนี้ ทำให้หญิงชายที่เป็นทายาทตระกูลใหญ่กลุ่มนี้ไม่กล้าพูดอะไรออกมา ตอนนี้พวกเขาเข้าใจกระจ่างชัดแล้วว่า หากต้องการจะใช้อำนาจตระกูลที่อยู่เบื้องหลังของพวกเขาอย่างยโสโอหังต่อหน้าเย่เทียนเฉิน ก็จะต้องมีจุดจบที่การถูกทำร้ายจนมีสภาพเหมือนสุนัขตายตัวหนึ่ง
“นี่…คนคนนี้คือเย่เทียนเฉินเหรอ?”
“จะเป็นไปได้ยังไง ไอ้หมอนี่เปลี่ยนไปเป็นร้ายกาขขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
“หรือว่าข่าวลือในเมืองหลวงจะเป็นจริง? เย่เทียนเฉินได้ถอดเนื้อเปลี่ยนกระดูกไปแล้ว ไม่ใช่เศษสวะโง่งมเหมือน
