อไป ไม่คิดมองโดยสิ้นเชิง และจดจำคนที่เป็นเหมือนพี่น้องเมื่อปีนั้นคนนี้ไม่ได้อีก ในเมื่อเมื่อสองปีก่อนเขาสามารถขายเย่เทียนเฉินออกไปได้ แล้วทำไมตอนนี้ถึงต้องช่วยเย่เทียนเฉินด้วย? กระทั่งต้องการที่จะฆ่าเย่เทียนเฉินให้สิ้นซากด้วยซ้ำ ไม่มีความเป็นมนุษย์และมนุษยธรรมเหลืออยู่โดยสิ้นเชิง
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ไม่มีอะไรจะพูด…” เย่เทียนเฉินมองไป๋อู่แล้วพูดยิ้มๆ เดินไปยังไป๋อู่ทีละก้าวๆ
ไป๋อู่ชะงักไปครู่หนึ่ง ถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว มือสังหารสองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาเดินขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เตรียมที่จะปกป้องเจ้านายของตน เนื่องจากพวกเขามองออกว่าชายหนุ่มตรงหน้าคนนี้ ถึงแม้เพิ่งจะมีอายุยี่สิบปี แต่ฝีมือกลับแข็งแกร่งห้าวหาญเป็นอย่างมาก ต้องทราบว่าทั่วทั้งชั้นสามของเทียนซ่างเหรินเจียน มีบอดี้การ์ดถือปืนยืนเฝ้าอยู่ห่างกันทุกสิบเมตร แต่เย่เทียนเฉินยังสามารถเตะประตูห้องส่วนตัวเข้ามาได้อย่างไรซุ่มไร้เสียง ฝีมือระดับนี้มากพอที่จะทำให้พวกเขาต้องตกตะลึง
“หึ เย่เทียนเฉิน แกสามารถมาถึงที่นี่ได้นับว่าแกมีความสามารถ แต่วันนี้ก็จะต้องตายแน่นอน แกถูกกำหนดให้เป็นแค่คนไร้ค่าที่ต้องถูกผู้อื่นเหยียบย่ำ ส่วนฉันไป๋อู่ไม่ใช่ ฉัน…”
พลั่ก!
คำพูดของไป๋อู่ยังไม่ทันจะพูดจบ บริเวณที่เย่เทียนเฉินยืนอยู่ก็เหลือเพียงเงา มือสังหารชั้นหนึ่งทั้งสองคนยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาอะไร ทุกคนที่อยู่ที่นี่มองไปยังเย่เทียนเฉินจนตาค้าง เนื
