วส่ายหน้า ในใจของเขาไม่อยากจะทำอะไรไป๋อู่จริงๆ จะอย่างไรเมื่อก่อนพวกเขาทั้งสองก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เป็นเหมือนพี่น้อง เย่เทียนเฉินในตอนนั้นก็เป็นคุณชายเสเพลคนหนึ่ง มีเพื่อนเสเพลมากมาย แต่เพื่อนแท้มีน้อยมาก ไป๋อู่ก็เป็นหนึ่งในนั้น
เย่เทียนเฉินที่ได้กลับชาติมาเกิดใหม่ก็ไม่ใช่คนที่จะต้องแก้แค้นในเรื่องเล็กน้อย เขารู้ว่าไป๋อู่ต้องการปีนป่าย จึงได้ขายตนออกไป ตอนนี้เขาเพียงแค่ต้องการให้ตัวการหลักที่อยู่หลังม่านโผล่หัวออกมา ไป๋อู่ก็นับว่าเป็นแค่ส่วนเสริมเท่านั้น เย่เทียนเฉินไม่อยากทำให้เขาลำบากใจ และต้องการที่จะหักล้างกับความสัมพันธ์ในอดีต แน่นอนว่าต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ไป๋อู่ยังสามารถจดจำความสัมพันธ์ในอดีตได้ ถ้าหากไป๋อู่ไม่คิดถึงมิตรภาพที่เป็นเหมือนพี่เหมือนน้องเมื่อปีนั้นเลยแม้แต่น้อย ถ้าเช่นนั้นเย่เทียนเฉินก็ไม่มีอะไรจะพูด
“ฉันจะให้โอกาสแกเป็นครั้งสุดท้าย ขอเพียงแกพูดออกมา ฉันก็จะเห็นแก่ความสัมพันธ์พี่น้องเมื่อปีนั้นแล้วไม่สืบสาวหาความอีก ฉันแค่ต้องการจะรู้ว่าคนที่วางแผนใส่ฉันเป็นใครกันแน่ มันร้ายกาจขนาดไหนกัน!” เย่เทียนเฉินยืนขึ้น ยังคงพูดด้วยรอยยิ้ม
“ฮ่าๆๆๆ เย่เทียนเฉิน แกคิดว่าแกเป็นใคร? แกคิดว่าแกมีความสามารถจริงๆ เหรอ? ฉันไม่บอกแก ต่อให้ฉันบอกแกแกก็ทำได้แค่รนหาที่ตายเท่านั้น ทำอะไรไม่ได้หรอก!”
ไป๋อู่หัวเราะขึ้นมา ตอนนี้เขาฉีกหน้ากากออกแล้ว ไม่เห็นเย่เทียนเฉินอยู่ในสายตาอีกต่
