ุดัน
“แกผิดแล้ว ไม่ใช่ว่าฉันกากเกินไป แม่แกต่างหากที่กากเกินไป พ่อแกคงจะเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมแล้วละมั้ง? ปีนป่ายได้เร็วดีนี่ น่าเสียดายที่แกยังเป็นเหมือนเดิม โง่เหมือนเดิม!” เย่เทียนเฉินยังคงพูดกับชายวัยกลางคนด้วยใบหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้ม
“แก…หึ เชื่อไหมว่าฉันยกหูโทรศัพท์ครั้งเดียว ก็ทำให้คนตระกูลเย่ทั้งหมดของแกถูกจับในทันที?” เจียงเวยกัดฟันตะโกนออกมา
“งั้นเหรอ? ฉันก็ไม่ค่อยเชื่อจริงๆ นั่นแหละ แต่ก็ลองโทรไปดูเป็นไง?” เย่เทียนเฉินยักไหล่แล้วพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ
ตอนนี้เองทุกคนมองไปที่เจียงเวย ในเมื่อเขาออกหน้าแล้ว ทุกคนก็อยากจะเห็นสักหน่อยว่าเจียงเวยจะกำจัดเย่เทียนเฉินได้หรือไม่ หรือจะกลายเป็นโศกนาฏกรรมเหมือนหวังป๋อ คนที่ยโสโอหังขนาดนั้นยังถูกเย่เทียนเฉินตบจนครึ่งเป็นครึ่งตายอย่างรวดเร็ว ทำให้ทุกคนที่ได้เห็นรู้สึกสันหลังเย็นวาบ ไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีก จะอย่างไรความรู้สึกที่พวกเขามีต่อเย่เทียนเฉินก็เปลี่ยนไปแล้วโดยสิ้นเชิง คนที่เคยเป็นตัวตลกไปทั่วทั้งเมืองหลวงคนนั้น คนที่เป็นลูกหลานไม่เอาไหนเป็นเศษสวะที่เลื่องชื่อคนนั้น เย่เทียนเฉินที่ถูกพวกเขากลั่นแกล้งได้ตลอดเวลา ดูเหมือนว่าจะไม่อยู่แล้ว แทนที่ด้วยจักรพรรดิที่ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถไปหาเรื่องได้ เป็นชายที่มีรอยยิ้มราวกับเทพแห่งความตาย
เจียงเวยชะงักอยู่กับที่ เขาคิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะกล้าพูดคำนี้ออกมาจริงๆ ส่วนเขาก็