รกว่าที่จะได้ตำแหน่งนี้มานั้นไม่ง่ายเลย ตำแหน่งฐานะจึงสำคัญที่สุด
“พ่อครับ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ก็แค่ไอ้โง่เย่เทียนเฉินมันกล้ามาก่อเรื่องต่อหน้าพวกเรา ผมต้องการให้มันรู้ว่าอะไรคือความร้ายกาจ ต้องการให้มันรู้ว่าตระกูลเย่ก็เป็นแค่ขี้หมา แค่ขาเดียวของผมก็ทำให้มัน…”
ไหนเลยจะรู้ว่า คำพูดดุดันเหล่านี้ของเจียงเวยยังไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงด่าของพ่อดังขึ้นมา “แกสิขี้หมา ไอ้โง่ เย่เทียนเฉินอยู่ที่นั่นใช่ไหม? ส่งโทรศัพท์ให้เขาซะ ฉันต้องการพูดกับเขาสักหลายประโยค!”
เมื่อได้ยินคำพูดของพ่อตัวเอง เจียงเวยก็มองไปยังเย่เทียนเฉินอย่างแปลกใจ ตอนนี้เย่เทียนเฉินนั่งไขว่ห้างสูบบุหรี่อยู่ อีกทั้งยังจิบเหล้าอยู่เป็นระยะ ท่าทางสบายอุราเป็นอย่างมาก รอให้ทายาทตระกูลใหญ่พวกนี้แสดงออกมาให้หมด ในเมื่อไม่ได้มากันบ่อยๆ ก็ควรจะเก็บกวาดให้ดี หากไม่พูดถึงแค้นในวันเก่าๆ ก็ถือซะว่าเป็นการหาความสุข และแสดงให้ไป๋อู่เห็นสักหน่อย ให้เขาได้รู้ว่าถ้าไม่พูดความจริงใครก็ปกป้องเขาไม่ได้
“พ่อครับ…ไม่มีอะไรต้องคุยหรอก ไอ้โง่นี่ ผมกำจัดมันได้ด้วยตัวเอง พ่อก็แค่…” เจียงเวยกระซิบออกมาอย่างกระอักกระอ่วน
“ไร้สาระ ส่งโทรศัพท์ให้คุณชายเย่เดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะไล่แกออกจากตระกูลเจียง ฉันก็แค่ขาดแกที่เป็นลูกชายไปคนเดียว!” พ่อของเจียงเวยตะโกนใส่โทรศัพท์ด้วยความโกรธ
ความกระอักกระอ่วนนี้ ความขมขื่นนี้ ทำให้เจียงเวยหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ นี
