“แม่ง พวกแก ยังไม่ฆ่าไอ้ลูกเต่านี่อีก รออะไรอยู่…” พ่างสยงร้อง แล้วจึงตะโกนใส่บอดี้การ์ดร่างกำยำสี่คนที่ติดตามตนมา
ชายฉกรรจ์ที่สวมเสื้อกล้ามสีดำทั้งสี่คนนั้นได้สติกลับมา ต่างพากันพุ่งเข้าไปยังเย่เทียนเฉิน ต้องการที่จะอัดเย่เทียนเฉินให้หมอบ เพียงแต่น่าเสียดาย ไหนเลยพวกเขาทั้งหมดจะเป็นคู่ต่อสู้ได้ กระทั่งโอกาสจะได้ลงมือก็ยังไม่มี ถูกเย่เทียนเฉินอัดจนปลิวออกไป ทำให้ไอ้คนตอแหลที่พุ่งเข้ามาคนสุดท้ายตกใจจนยืนอยู่กับที่ด้วยอาการตัวสั่น ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี เขารู้ว่าถ้าตัวเองพุ่งเข้าไปจะต้องถูกเตะกระเด็นแน่นอน แต่ถ้าไม่พุ่งเข้าไปก็จะน่าอับอายเกินไป พ่างสยงคงไม่ปล่อยเขาไปแน่
ตอนนี้เอง เย่เทียนเฉินเตะชายฉกรรจ์ในเสื้อกล้ามสีดำทั้งสามคนจนกระเด็นออกไป ชายฉกรรจ์ในชุดเสื้อกล้ามสีดำทั้งสามคนทรุดลงกับพื้นลุกไม่ขึ้น ทำให้คนที่อยู่รอบๆ ตกใจจนแข็งค้าง ใครก็คิดไม่ถึงว่าชายหนุ่มที่ดูผอมแห้งคนนี้จะร้ายกาจถึงเพียงนี้ ชายฉกรรจ์ร่างกายกำยำแข็งแรงทั้งสามคนไม่ใช่คู่มือของเขาเลย ไม่สามารถเข้าใกล้ได้ด้วยซ้ำ นี่ยิ่งทำให้สาวเซ็กซี่มีท่าทางเจ้าชู้ส่งสายตาให้เย่เทียนเฉินเป็นระยะ
เย่เทียนเฉินยิ้มเล็กน้อย บนใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มไร้พิษภัยมาโดยตลอด เดินไปยังพ่างสยงที่นอนร้องโอดโอยราวกับหมูถูกเชือดทีละก้าวๆ ทำให้ทุกคนตกใจจนชะงักไป ไม่รู้ว่าเย่เทียนเฉินต้องการจะทำอะไร?
“แก…แกจะทำอะไร…” พ่างสยงรีบถอยหลังไปด้วยควา
