งเทียนซ่างเหรินเจียน ถ้าหากเขาเกิดเป็นอะไรขึ้นมา แกจะต้องตายแน่!” ชายฉกรรจ์สวมเสื้อกล้ามสีดำคนที่เหลือเห็นว่าเย่เทียนเฉินยังคงอัดพ่างสยงต่อไปจึงอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาด้วยอาการสั่นระริก
“งั้นเหรอ?”
เพล้ง!
เย่เทียนเฉินซัดขวดเบียร์ขวดหนึ่งลงไปบนศีรษะของพ่างสยงอีกครั้ง ในครั้งนี้พ่างสยงสลบไปโดยไม่ทันก็ได้กรีดร้องด้วยซ้ำ บนใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด ดูแล้วทำให้ผู้คนต้องตกใจ ตั้งแต่ต้นเย่เทียนเฉินก็มีใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มไร้พิษภัย แต่คนที่มองดูรอบๆ เห็นแล้วกลับรู้สึกมีเหงื่อเย็นเยียบซึมออกมาที่หลัง
ใครก็คิดไม่ถึงว่า ตอนที่เจอกับการหาเรื่องของพ่างสยง ซึ่งหลายคนคิดว่านี่เป็นละครที่สนุกสนามฉากหนึ่ง หรือบางทีอาจพูดได้ว่าหลายคนคิดว่าเย่เทียนเฉินจะต้องถูกอัดจนหน้าทิ่มดินแล้วถูกหิ้วออกไปจากเทียนซ่างเหรินเจียนแน่นอน ไหนเลยจะรู้ว่าเรื่องกับพลิกผันโดยสิ้นเชิง เรียกได้ว่านี่เป็นการตอบโต้ของชายท่าทางธรรมดา เย่เทียนเฉินลงมือลงไม้อัดบอดี้การ์ดของพ่างสยงจนหมอบ แล้วยังอัดพ่างสยงจนมีสภาพเหมือนกับหมูตายนอนไม่ขยับเขยื้อน
“นี่…นี่…”
“ร้ายกาจจริง พ่ายสยงตายหรือยัง?”
“จบแล้ว ไอ้หมอนี่อัดพ่างสยงจนตาย จะต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่…”
“ไอ้หมอนี่เป็นใครกัน?”
ดูเหมือนว่าในใจของใครหลายๆ คนจะมีคำถามเหมือนกัน นั่นก็คือชายหนุ่มเบื้องหน้าคนนี้เป็นใครกันแน่? ถึงร้ายกาจได้ขนาดนี้ และยังไม่เห็นพ่างสยงอยู่ในสายตาอีกด้วย ต่อให้รู้ฐา
