ป็นลูกสะใภ้ของแม่ แต่ไม่ชอบให้หลิ่วหรูเหมยมาอะไรกับพี่ชายลูก” หลัวเยี่ยนพูดออกมาอย่างจริงจัง
“แม่คะ หนูรู้ว่าแม่มีอคติกับหลิ่วหรูเหมยเพราะเรื่องเมื่อปีนั้น หนูเองก็ไม่ชอบเหมือนกัน แต่แม่อย่าทำท่าทางเหมือนจะไปฆ่าคนตายได้หรือเปล่า?” เย่เชี่ยนเหวินพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม
“เชี่ยนเหวิน ความจริงพวกลูกผิดกันหมดแล้ว แม่ไม่ใช่คนที่ใจแคบ เรื่องเมื่อปีนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่อันดับแรก การที่พี่ชายของลูกไปแอบดูหลิ่วหรูเหมยอาบน้ำก็เป็นเรื่องไม่ถูกต้องแล้ว ได้รับการลงโทษนิดหน่อยก็เป็นสิ่งที่สมควร ไม่ใช่เพราะเรื่องเมื่อปีนั้นที่ทำให้แม่ไม่อยากให้พี่ชายของลูกกับหลิ่วหรูเหมยไปมาหาสู่กัน แต่เป็นเพราะบนโลกนี้ยิ่งเป็นผู้หญิงที่สวยมากเท่าไหร่ก็ยิ่งมีความยุ่งยากมากเท่านั้น เป็นไปได้มากว่าจะกระตุ้นให้มีการฆ่าฟันเกิดขึ้น คำว่านารีเป็นเหตุก็มีที่มาแบบนี้แหละ!” หลัวเยี่ยนส่ายหน้าแล้วพูดขึ้น
“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง…งั้นก็หวังว่าพี่ชายกับหลิ่วหรูเหมยจะไม่ได้ไปมาหาสู่อะไรกัน จะได้ไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น!”
ในยามปกติสองพี่น้องเย่เทียนเฉินและเย่เชี่ยนเหวินก็มันจะเล่นอะโวยวายกันอยู่แล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างสองพี่น้องลึกล้ำมาโดยตลอด ในเวลาสำคัญแบบนี้เย่เชี่ยนเหวินย่อมไม่อยากให้พี่ชายของตนเกิดเรื่อง
“ดังนั้นแม่หวังว่าพี่ชายของลูกจะรีบแต่งงานให้เร็วสักหน่อย ถ้าเป็นแบบนั้นไม่เพียงแต่ทำให้ความปรารถนาของแม่สำเร็จไปหนึ่
