เมื่อเห็นท่าทางขัดเขินของลูกสาว แม่ของเสี้ยวหยาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ลูกสาวของเธอ เธอจะไม่เข้าใจได้อย่างไร?
ทุกคนล้วนเติบโตขึ้น ทุกคนต่างก็มีความฝันในเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง ก็เหมือนกับที่โบราณกล่าวไว้ว่า ผู้ชายคนใดบ้างที่ไม่ตกหลุมรัก ผู้หญิงคนใดบ้างที่ไม่ถูกรัก เมื่อเติบโตมากขึ้น ก็จะคิดอยากมีคนๆ หนึ่งที่อยู่เป็นเพื่อนตนเอง คนที่ไม่สามารถเทียบได้กับพ่อแม่ ไม่สามารถเทียบได้กับเพื่อน คนที่สามารถให้ความรู้สึกปลอดภัยและอบอุ่นแก่คุณได้
“หยาเอ๋อร์ แม่ดูออกว่าผู้ชายคนนั้นมีความรักให้ลูก และความประทับใจที่ลูกมีต่อเขาก็ไม่แย่ หากว่าลูกรู้สึกว่าเขาดีจริงๆ ก็ให้โอกาสเขาอยู่ร่วมกัน ทำความเข้าใจกันและกัน บางทีอาจจะเป็นความรู้สึกที่ไม่เลวเลยก็ได้ จะต้องคว้าเอาไว้!” แม่ของเสี้ยวหยาพูดด้วยรอยยิ้ม
“แม่คะ หนูไม่พูดกับแม่แล้ว หนูไปเอาน้ำมาล้างหน้าให้แม่ดีกว่า!” เสี้ยวหยารีบเดินออกไป มีใบหน้าแดงเล็กน้อย
แม่ของเสี้ยวหยาเห็นลูกสาวของตนเดินออกไปจากห้องผู้ป่วย ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอยู่ในใจ เธอรู้ว่าในใจของลูกมีความรู้สึกดีๆ ต่อผู้ชายที่ชื่อว่าเย่เทียนเฉินคนนั้นแล้ว เธอทำได้แต่ภาวนาอยู่ในใจ ภาวนาให้เย่เทียนเฉินมีความจริงใจต่อลูกสาวของตน ถ้าเป็นแบบนั้น ลูกก็จะสามารถมีครอบครัวที่ดีได้ ตัวเองก็จะตายตาหลับ
เสี้ยวหยาถืออ่างล้างหน้าเดินมาบริเวณทางเดินตรงระเบียงด้านนอก ใบหน้าอันบริสุทธิ์ยังคงแดงระเร
