ากคิดว่าเย่เทียนเฉินต้องจบสิ้นแล้ว จะต้องตายอย่างแน่นอน แม้ว่าหวางจื้อลี่กับหลูเซิ่งต๋าจะมีความสนิทสนมกันหรือไม่ แต่ทำร้ายคนอื่นต่อหน้าผู้อำนวยการสำนักความปลอดภัยสาธารณะ ต่อให้จะเป็นการแสร้งทำ ผู้อำนวยการสำนักความปลอดภัยสาธารณะคนนี้ก็จะต้องจับคนร้ายไป ไหนเลยจะรู้ว่า หลูเซิ่งต๋าไม่เพียงแต่ไม่จับเย่เทียนเฉินไป แต่ยังมีท่าทางเข้าข้างเย่เทียนเฉินอีกด้วย ทำให้คนที่อยู่ในเหตุการณ์เกาหัวอย่างงุนงง
“ผู้อำนวยการหลู ทำไมคุณไม่จับคนร้ายไปล่ะครับ?” หวางจื้อลี่ใช้มือซ้ายกุมหน้าผากของตนที่มีเลือดไหลออกมา เปิดปากพูดอย่างดุดัน
“หุบปาก หากคุณพูดจามั่วซั่วอีกประโยคเดียว ใครก็ช่วยคุณไม่ได้แล้ว!” หลูเซิ่งต๋าพูดกับหวางจื้อลี่เสียงขรึม
“ผู้อำนวยการหลู นี่คุณ…”
หวางจื้อลี่เองก็รู้สึกงุนงง หลูเซิ่งต๋าที่สมคบกับเขามาโดยตลอด วันนี้ทำไมถึงได้เหมือนกับเปลี่ยนไปเป็นอีกคนหนึ่งได้? ในยามปกติทั้งสองต่างก็ทำงานร่วมกัน ใช้อำนาจและผลประโยชน์จากหน้าที่การงานของแต่ละคนในการคอรัปชั่น เคยรู้จักกันเพราะแลกเปลี่ยนศึกษาด้านการเล่นไพ่ด้วยกัน สุดท้ายจึงกลายเป็นเพื่อนที่สนิทกันเหมือนพี่น้อง ขอเพียงแค่หวางจื้อลี่มีเรื่องอะไรที่จัดการไม่ได้ ก็จะไปหาหลูเซิ่งต๋า แน่นอนว่าค่าใช้จ่ายด้านผลประโยชน์นี้ก็ไม่น้อยเลยทีเดียว ใครก็รู้ถึงหลักการนี้ดี เมื่อตำรวจออกหน้าจะมีสักกี่คนที่ยังกล้าไม่ไว้หน้า ไม่ยอมถอยให้สักหลายส่วน?
ในครั้งนี้ไม่เห
