มือนกันโดยสิ้นเชิง ก่อนจะมาหลูเซิ่งต๋าตอบรับเขาเต็มปาก ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร ก็จะจับไปที่สำนักงานความปลอดภัยสาธารณะก่อนค่อยว่ากัน นี่เป็นวิธีการจัดการที่เขาถนัด แต่คาดไม่ถึงว่า เมื่อหลูเซิ่งต๋าพบเย่เทียนเฉิน จะหงอลงโดยสิ้นเชิง กระทั่งคำพูดจาใหญ่โตก็ไม่กล้าพูดออกมาแม้แต่คำเดียว นี่ทำให้หวางจื้อลี่รู้สึกประหลาดใจจริงๆ จนถึงตอนนี้เขาถูกเย่เทียนเฉินตบหน้าไปแล้วสองครั้งจนสติแจ่มชัดขึ้นไม่น้อย อดไม่ได้ที่จะคาดเดาว่าชายหนุ่มตรงหน้าคนนี้ มีฐานะอะไรกันแน่? ขนาดหลูเซิ่งต๋าก็ยังหวาดกลัวแบบนี้ คงจะไม่ใช่ลูกหลานของข้าราชการระดับสูงหรอกนะ?
“รีบขอโทษสิครับ คุณรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร?” หลูเซิ่งต๋ามองหวางจื้อลี่ปราดหนึ่ง จะอย่างไรเขาก็คิดจะช่วยหวางจื้อลี่ เขาทนมองหวางจื้อลี่หาเรื่องเย่เทียนเฉินแบบนี้อีกต่อไปไม่ได้แล้ว หากว่าอีกฝ่ายโกรธขึ้นมา คนคนนี้อาจจะต้องตายจริงๆ ก็เป็นได้
“ใคร?” หวางจื้อลี่อดไม่ได้ที่จะมองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วถามขึ้น
“เย่เทียนเฉิน คุณชายใหญ่เย่!” หลูเซิ่งต๋าพูดด้วยน้ำเสียงเคารพ
เมื่อได้ยินชื่อเย่เทียนเฉิน นอกจากสาวสวยทั้งสองอย่างเสี้ยวหยาและหลิงอวี่สวิ๋นที่ไม่รู้เรื่องราวจึงไม่มีปฏิกิริยาอะไรแล้ว แต่หวางจื้อลี่ตลอดจนหมอทั้งสองคนที่อยู่ในเหตุการณ์ และยังมีเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกสองนายที่ตามหลังหลูเซิ่งต๋ามาด้วย ทั้งหมดต่างก็สูดหายใจเย็นยะเยือก
ระยะนี้ หลังจากที่เย่เทียนเฉินปลดประจำการแ
