ละกลับเมืองมา เรื่องทุกอย่างที่กระทำเรื่องไหนบ้างที่ไม่สั่นสะท้านไปทั่วทั้งเมืองหลวงหรือกระทั่งทั้งประเทศ? โดยเฉพาะภายในคืนเดียว สามารถทำให้ตระกูลฉินและตระกูลลั่วซึ่งเป็นตระกูลใหญ่ทั้งสองตระกูลนี้ตกต่ำลงได้ ดูเหมือนว่าเรื่องนี้เกือบจะเลือนหายไปจากผู้มีอิทธิพลในเมืองหลวง เรื่องแบบนี้เกรงว่าคนที่สามารถทำได้ ทั่วทั้งประเทศจีนจะมีเพียงไม่กี่คน
อัดฉินเทาหยวน ฆ่าฉินเหิง ทำให้ฉินอี้โมโหจนตาย ฆ่าล้างตระกูลลั่วทั้งตระกูล เรื่องเหล่านี้เย่เทียนเฉินยังกล้าทำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงรองผู้อำนวยการตัวเล็กๆ ของโรงพยาบาลแห่งเมืองหลวงแบบหวางจื้อลี่เลย? นี่ทำให้หลูเซิ่งต๋าแอบรู้สึกว่าหวางจื้อลี่โชคดีอยู่ในใจ หาเรื่องเย่เทียนเฉินแล้วยังไม่ถูกคนคนนี้ฆ่าตาย ยังสามารถพูดว่าไม่โชคดีได้อีกหรือ?
“ยะ เย่ คุณก็คือเย่เทียนเฉิน?” หวางจื้อลี่ตกใจจนสั่นไปทั้งร่าง เอ่ยถามอย่างตะกุกตะกัก
“ไม่ต้องเรียกฉันว่าปู่หรอกนะ เป็นปู่ของแกฉันรู้สึกเศร้าใจมาก!” เย่เทียนเฉินพูดหยอกล้อด้วยรอยยิ้ม
เสียงพลั่กดังขึ้น หวางจื้อลี่คุกเข่าอยู่บนพื้นในทันที โขกหัวให้เย่เทียนเฉินอย่างตกใจไม่หยุดพลางพูดขอโทษ “ขะ ขะ ขอโทษครับคุณชายใหญ่เย่ ผะ ผมไม่รู้จริงๆว่าเป็นคุณ ขอโทษครับ ขอโทษครับ…”
“ผู้อำนวยการหลู คนแบบนี้ถ้าไม่จับขังคุกสักหลายปี คงจะทำร้ายคนมากกว่านี้ คุณดูแล้วไปจัดการเถอะ!” เย่เทียนเฉินมองหลูเซิ่งต๋าปราดนึงแล้วพูดขึ้น
“ครับๆ พวกแกสองคนยั
