่วย VIP ของโรงพยาบาล ถูกท่านรองผู้อำนวยการจองเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ขอโทษมากจริงๆ ค่ะ!” คุณพยาบาลหาห้องว่างทางโทรศัพท์นานมาก แต่ก็ไม่อาจหาห้องผู้ป่วยที่ว่างได้จึงกล่าวขึ้น
“รองผู้อำนวยการ รองผู้อำนวยการของพวกคุณป่วยเหรอ?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม
“เอ่อ ไม่ได้ป่วยค่ะ แต่ว่าเดือนหน้าแม่ของท่านจะมาตรวจอาการป่วยที่โรงพยาบาลของพวกเรา ดังนั้นจึงต้องทำให้ห้องผู้ป่วย VIP ว่างเอาไว้ค่ะ!” คุณพยาบาลเอ่ยปากพูด
“เดือนหน้า? หากว่าผมจำไม่ผิด เดือนนี้ก็เพิ่งจะวันที่หนึ่ง แม่ของเขามาเดือนหน้า หากว่าจะครอบครองห้องผู้ป่วย VIP ไว้จะไม่เกินไปหน่อยเหรอครับ?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาด้วยรอยยิ้มเย็นชา
พยาบาลคนนั้นได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง เดิมทีเธอก็แค่พูดไปตามปากเท่านั้น แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะทำเป็นเรื่องจริงจัง ไม่ว่าใครก็ทราบได้ถึงเหตุผล รองผู้อำนวยการของโรงพยาบาลครอบครองห้องผู้ป่วยเอาไว้หนึ่งห้อง ยังจะมีใครกล้าพูดอะไรอีกแม้แต่ครึ่งคำ? คุณหมอและพยาบาลของโรงพยาบาลไม่มีแม้แต่คนเดียวที่กล้าพูด ผู้ป่วยตลอดจนครอบครัวของผู้ป่วยก็ไม่มีใครสักคนที่กล้าพูด ในสังคมปัจจุบันนี้ ขนาดหมอธรรมดาๆ ก็ไม่สามารถล่วงเกินได้ ยิ่งถ้าเป็นรองผู้อำนวยการล่ะ?
“นี่…ฮ่ะๆ เรื่องนี้พวกเราไม่มีความสามารถ…” คุณพยาบาลทำได้เพียงหัวเราะอย่างกระอักกระอ่วน ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี
“ช่างเถอะ
