้ป่วยหรือว่าครอบครัวผู้ป่วยไม่ยอมให้ของขวัญ ก็จะไม่ยอมตรวจรักษาให้ดีๆ หลายครั้งที่ไม่ใช่การตรวจรักษา แต่เป็นการตรวจคน ตรวจเบื้องหลังครอบครัวของคนว่ามีเงินหรือไม่ หากไม่มีเงินก็จินตนาการได้เลยว่าจะเป็นอย่างไร
“ให้หมอขยะพวกแกช่วย ช่วยไปก็เสียเปล่า สู้ให้ฉันสั่งสอนพวกแกหน่อยจะดีกว่า!”
พลั่ก!
อีกครั้งหนึ่ง เย่เทียนเฉินเตะหมอชายคนนั้นจนปลิวออกไปแล้วตกลงบนพื้นอย่างรุนแรง เจ็บปวดจนร้องออกมาราวกับหมูถูกเชือด เดิมทีเขาก็ไม่คิดจะพูดอะไรให้มากความกับหมอขยะแบบนี้อยู่แล้ว หวังว่าจะให้พวกเขาช่วยเหลือ ไม่สู้หวังให้พวกเขาฆ่าคนเสียยังจะดีกว่า
ใครก็คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินไม่เพียงแต่ไม่ขอร้องหมอสามคนนี้ กลับยังลงมืออย่างเด็ดขาด อัดหมอชายทั้งสองคนจนหมอบลงกับพื้นและร้องโอดครวญออกมา เกรงว่าในสังคมปัจจุบันนี้ คนที่กล้าทำแบบนี้มีเพียงไม่กี่คน พวกหลิงอวี่สวิ๋นและเสี้ยวหยาก็ไม่รู้ว่าเย่เทียนเฉินกำลังทำอะไรอยู่ หากเป็นคนปกติทั่วไปจะต้องขอร้องหมอหลายคนนี้จึงจะถูก หรือบางทีอาจจะให้เงินพวกเขา เพื่อให้พวกเขาพาแม่ของเสี้ยวหยาไปส่งที่โรงพยาบาล แต่เย่เทียนเฉินกลับเลือกทางเดินที่ต่างออกไป
“คุณถึงกับกล้าลงมือทำร้ายคน หึ ฉันจะดูซิว่าคุณยังจะอยากให้พวกเราช่วยคนอยู่หรือเปล่า พวกเราไป!” พยาบาลหญิงวัยกลางคนที่เหลืออยู่คนนั้นพูดขึ้นมาอย่างโอหัง
ในตอนที่หมอทั้งสามคนอย่างพวกเขายังไม่ได้มีปฏิกิริยา ต่างก็กำลังจมอยู่กับความคิ
