ดเหมือนสมัยก่อนอยู่ ไม่มีผู้ป่วยและครอบครัวคนใดที่กล้าไม่เคารพพวกเขา เป็นเช่นนี้จริงๆ ในหมู่พวกเขาสามคนนี้มีคนที่เป็นหมอมาแล้วยี่สิบกว่าปี ยี่สิบกว่าปีมาแล้ว เมื่อเห็นผู้ป่วยเหล่านั้นและครอบครัวของผู้ป่วย ก็ล้วนแต่มีใบหน้ายิ้มแย้มออกมาต้อนรับ แล้วส่งซองแดงมาให้ ไหนเลยจะทำเหมือนเย่เทียนเฉิน ลงมือทำร้ายหมอ?
น่าเสียดายที่พวกเขาพลาดไปแล้ว เย่เทียนเฉินทำตามหลักการโดยไม่สนใจตัวคน ที่ทนมองไม่ได้ที่สุดก็คือพวกขยะที่มีนิสัยเลวทรามเห็นชีวิตคนเป็นผักปลาเช่นนี้ จินตนาการได้เลยว่า หากคนเป็นหมอล้วนไม่มีจิตใจเมตตาสงสาร ทุกๆ คนต่างก็สามารถป่วยได้ แล้วใครจะมาช่วยกันล่ะ?
“มนุษยธรรม เดิมทีผู้หญิงก็ควรจะมีความดีงามมากกว่าผู้ชาย แต่ว่ามีผู้หญิงที่เลวร้ายอย่างเธอโผล่ออกมา ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูด!”
เพี๊ยะ!
ตบหน้าไปครั้งหนึ่ง พยาบาลหญิงวัยกลางคนคนนั้นถูกเย่เทียนเฉินใช้ฝ่ามือตบจนล้มลงไปกับพื้น ตกใจจนหวาดกลัวเป็นอย่างมาก กุมหน้าพลางมองไปยังเย่เทียนเฉิน สั่นสะท้านไปทั้งร่าง
“เทียนเฉิน…” หลิงอวี่สวิ๋นดึงแขนเสื้อของเย่เทียนเฉินแล้วพูดขึ้น
“ฉันรู้แล้ว ตอนนี้พวกเราใช้รถของเธอพาแม่ของหยาเอ๋อร์ไปส่งที่โรงพยาบาลที่ดีที่สุดในเมืองหลวงเถอะ!” เย่เทียนเฉินเปิดปากพูดอย่างจริงจัง
“อืม!” หลิงอวี่สวิ๋นพยักหน้าตอบรับโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
ในตอนนี้ จู่ๆ หลิงอวี่สวิ๋นก็พบว่าตอนที่เย่เทียนเฉินไม่ได้ทำตัวเหลาะแหละ จะมีกลิ่นอายของ
