ลูกผู้ชายมากขึ้น ให้ความรู้สึกที่มีเสน่ห์มากขึ้น แน่นอนว่านี่จำกัดอยู่เพียงแค่ตอนที่คนคนนี้กำลังทำเรื่องจริงจังเท่านั้น แต่เมื่อไม่ได้จริงจัง เย่เทียนเฉินก็จะฟื้นคืนสู่สภาพของอันธพาลอย่างรวดเร็ว ทำให้คนอื่นหดหู่อย่างหาที่เปรียบมิได้
“หยาเอ๋อร์ คุณลุงครับ พวกเรารีบพาคุณป้าไปโรงพยาบาลก่อนเถอะครับ ไม่อาจยืดเยื้อได้แล้ว!” เย่เทียนเฉินมองเสี้ยวหยาและพ่อแม่ของเธอพลางกล่าว
“ได้ ได้ครับ!” พ่อของเสี้ยวหยารีบเข้าไปประคองแม่ของเสี้ยวหยา
“ขะ ขอบคุณนายมาก!” เสี้ยวหยาพูด กัดริมฝีปากล่างของตนเอง มองเย่เทียนเฉินทั้งๆ ที่หางตายังมีน้ำตาคลออยู่
ในใจของเย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้า เสี้ยวหยาเป็นคนที่มีจิตใจดีงามและบริสุทธิ์ คุณธรรมจรรยาล้วนดีเลิศ ผู้หญิงแบบนี้ไม่ควรจะได้รับความลำบากเช่นนี้ โดยเฉพาะเมื่อเห็นท่าทางร้องไห้เสี้ยวหยา เย่เทียนเฉินก็คิดอยากจะปกป้องเธอเอาไว้ในอ้อมกอด ไม่อยากให้เธอถูกทำร้ายแม้แต่นิดเดียว นี่ทำให้เขาคิดไปถึงผู้หญิงที่เขารักที่สุดในช่วงยุคสิ้นโลก ความรู้สึกผสมปนเปกันไปหมด
“ไม่ ไม่เป็นไร พวกเราไปกันเถอะ!” เย่เทียนเฉินพูดยิ้มๆ
เสี้ยวหยาและพ่อของเธอพยุงแม่ของเสี้ยวหยาเดินไปขึ้นรถสปอร์ตของหลิงอวี่สวิ๋นที่อยู่ข้างนอก ส่วนเย่เทียนเฉินอยู่ด้านหลังโยนหมอทั้งสองและพยาบาลออกไป หมอขยะแบบนี้ หากหวังจะให้พวกเขาช่วยชีวิตคน คงเป็นฝันกลางวันโดยสิ้นเชิง
ยังคงมีหลิงอวี่สวิ๋นเป็นผู้ขับ เย่
