่างหลังจากที่เย่เทียนเฉินกลับมาที่เมืองหลวงแล้ว ทำให้หลี่อี้อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น ทันใดนั้นเขาพบว่า ทำไมตนเองถึงได้มีความใจกล้าไปหาเรื่องเย่เทียนเฉินขนาดนั้นได้ นี่เกรงว่าจะไม่ใช่เย่เทียนเฉินที่รนหาที่ตายแต่เป็นตนเองต่างหากที่รนหาที่ตาย ตระกูลฉินและตระกูลลั่วจบสิ้นแล้ว แทบจะทุกคนในตระกูลล้วนถูกฆ่าตายทั้งหมด ตระกูลทั้งสองตระกูลนี้จะต้องตกต่ำอย่างแน่นอน ไม่มีชะตากรรมอื่นใดอีกต่อไปแล้ว เพียงแค่สองวันก็ทำให้ตระกูลที่มีอำนาจมีอิทธิพลในเมืองหลวงสองตระกูลตกต่ำลง ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ล้วนเป็นเพราะเย่เทียนเฉินปรากฏตัวขึ้น เพียงแค่คิดก็ทำให้ผู้คนหวาดกลัวแล้ว
“หึ ตระกูลฉิน? ตระกูลลั่ว? พวกมันนับเป็นอะไรได้ จะมาเทียบกับตระกูลเซวียนเยวี๋ยนของฉันได้ยังไง ต่อให้เย่เทียนเฉินร้ายกาจยิ่งกว่านี้ ก็เทียบไม่ได้กับหนึ่งในสิบของพี่ชายของฉันหรอก ครั้งนี้มันจะต้องตายอย่างแน่นอน!” เซวียนเยวี๋ยนอวี่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาอย่างหยิ่งยโส
“งั้น งั้นคุณชายน้อยครับ ต่อไปพวกเราจะทำยังไงกันดี?” หลี่อี้เห็นว่าเซวียนเยวี๋ยนอวี่โกรธขนาดนี้จึงไม่กล้าพูดอะไรอีก ทำได้เพียงพูดออกมาตามคำพูดของเซวียนเยวี๋ยนอวี่
“แกไปหยุดเย่เทียนเฉินเอาไว้ รอให้อาหู่มาแล้วจะฆ่าเย่เทียนเฉินยังไงก็เป็นเรื่องของเขา ฉันไม่สนใจ ขอเพียงแค่ฉันได้ยินข่าวการตายของมันก็พอแล้ว!”
เซวียนเยวี๋ยนอวี่พูดจบก็ขึ้นรถจากไป เหลือไว้เพียงหลี่อี้ที่ยืนตกตะลึงอยู่กับที่ ม
