“แก แกกล้ามาล่วงเกินคุณชายเซวียนเยวี๋ยนเถิง จะต้องตายอย่างอนาถแน่!” หลี่อี้ถูกเย่เทียนเฉินเตะจนโง่งม รู้สึกไม่อยากจะเชื่อโดยสิ้นเชิง ในมหาวิทยาลัยหลงเถิงแห่งนี้ถึงกับมีคนกล้าไม่เห็นเซวียนเยวี๋ยนเถิงอยู่ในสายตา ทั้งๆ ที่พูดชื่อของเซวียนเยวี๋ยนเถิงแล้วแท้ๆ แต่ก็ยังกล้าลงมือ เย่เทียนเฉินคนนี้ช่างไม่กลัวฟ้ากลัวดินเลยจริงๆ
เมื่อเห็นเย่เทียนเฉินเตะหลี่อี้จนกระเด็นออกไป นักศึกษาชายร่างกำยำข้างๆ ทั้งสองคนที่ฝึกฝนวิชาเทควันโดก็พุ่งเข้าไป หลิงอวี่สวิ๋นและเสี้ยวหยาต่างก็ตกใจจนอดไม่ได้ที่จะถอยหลังไป การทะเลาะตบตีกันของผู้ชาย เป็นสถานการณ์ที่น่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง ผู้หญิงทำได้เพียงคอยให้กำลังใจอยู่ข้างๆ
พลั่ก!
ผู้ชายหนึ่งในนั้นที่เรียนวิชาเทควันโด คิดว่าหมัดของตนแข็งแกร่งมากจึงปล่อยหมัดออกไปยังศีรษะของเย่เทียนเฉิน เพียงแต่น่าเสียดาย สิ่งที่ได้รับกลับมาก็คือกำปั้นของอีกฝ่าย
เสียงกรอบดังขึ้น ตามติดมาด้วยเสียงร้องอย่างอนาถ นักศึกษาชายที่ปล่อยหมัดออกไปยังศีรษะของเย่เทียนเฉินถูดกำปั้นของอีกฝ่ายปะทะเข้ามา ทำให้แขนขวาทั้งแขนถูกกระแทกจนหัก เขาไหนเลยจะคิดว่าเย่เทียนเฉินที่ดูผอมแห้ง หมัดของเขาจะแข็งขนาดนี้ พริบตาเดียวก็ลงไปนอนกองกับพื้น ร้องออกมาราวกับหมูถูกเชือด
นักศึกษาชายอีกคนใช้เท้าเตะไปช่วงเอวของเย่เทียนเฉิน เพียงแต่ในตอนที่เท้าของเขาเพิ่งจะยกเตะลอยกลางอากาศก็ถูกเย่เทียนเฉินเตะจนปลิวเสียก่อน คนทั้งคนก
