ระแทกเข้ากับต้นไม้ด้านข้างแล้วลงไปนอนโอดครวญอยู่ที่พื้น ยืนไม่ขึ้นอีก
ภาพเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเร็วมาก และกระทันหันมาก ผู้หญิงทั้งสองคนอย่างหลิงอวี่สวิ๋นและเสี้ยวหยามองเย่เทียนเฉินราวกับมนุษย์ต่างดาวคนหนึ่ง พวกเธอต่างก็คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะร้ายกาจขนาดนี้ ชายกำยำทั้งสองคนที่ฝึกวิชาเทควันโด ถึงกับไม่สามารถแตะต้องเขาได้แม้แต่ชายเสื้อ ต่อหน้าเย่เทียนเฉิน พวกเขาทําได้เพียงถูกอัดโดยสิ้นเชิง
หลี่อี้ยิ่งตกใจจนมีเหงื่อเย็นๆ ไหลซึมออกมาบริเวณหน้าผาก เขาไหนเลยจะรู้ว่าเย่เทียนเฉินที่อยู่ตรงหน้า สวมใส่ชุดธรรมดาแค่กางเกงชายหาดและรองเท้าแตะ ฝีมือจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ ตัวเองเรียกคนทั้งสองซึ่งต่างก็เป็นยอดฝีมือในวิชาเทควันโดนี้มา ภายในมหาวิทยาลัยหลงเถิง พวกเขานับว่ามีฝีมือแข็งแกร่งมากแล้ว แต่ถึงกับถูกหมัดถูกเท้าของเย่เทียนเฉินอัดจนหมอบราวกับเด็กน้อย
“ไอ้คนเห่อของนอกอย่างพวกแกสองคน รู้ถึงความร้ายกาจของศิลปะป้องกันตัวของประเทศจีนแล้วหรือยัง? เทควันโดเอย คาราเต้เอย ต่างก็อ่อนแอทั้งนั้น กากมาก!”เย่เทียนเฉินชี้นิ้วไปทางนักศึกษาชายทั้งสองคนที่ฝึกวิชาเทควันโด แล้วพูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์
“แก แกเป็นใครกันแน่?” หลี่อี้คลานขึ้นมาจากพื้น มองเย่เทียนเฉินอย่างดุดันแล้วเอ่ยถาม
“เรียกเซวียนเยวี๋ยนเถิงมาเถอะ แกก็เป็นแค่สุนัขตัวหนึ่งของเขา ไม่สมควรมารู้จักชื่อฉันหรอก!”
“หึ ไม่ได้เจอคนที่กล้าล่วงเกินคุณชายใหญ่เซวี
