สามครั้ง เย่เทียนเฉินถีบไปสามครั้งเท่านั้น ก็ทำให้เซวียนเยวี๋ยนอวี่และชายฉกรรจ์อีกสองคนที่เป็นลูกน้องของเขากระเด็นออกไป โดยเฉพาะเซวียนเยวี๋ยนอวี่ที่ไม่รู้ว่าเปราะบางจนเกินไปหรือว่าซวยจนเกินไป ในตอนที่ฝ่าเท้าสุดท้ายของเย่เทียนเฉินถีบเขาออกไปและตกมาบนพื้นถึงได้สลบไปเลย
ในตอนนี้เอง ที่ประตูของมหาวิทยาลัยหลงเถิง นักศึกษาชายหญิงที่มาลงทะเบียนจำนวนนับร้อยคน ต่างเห็นฉากนี้ด้วยตาของตัวเอง ทุกคนถูกเย่เทียนเฉินทำให้สั่นสะท้าน โดยเฉพาะนักศึกษาหญิงบ้าผู้ชายทั้งหลาย เมื่อเห็นสายตาของเย่เทียนเฉินก็ตกหลุมรัก ผู้ชายที่ฝีมือไม่ธรรมดาและหล่อเหลาขนาดนี้ ผู้หญิงคนไหนบ้างที่ไม่ชอบ?
“จะ จะหล่อไปแล้ว…”
“ไอ้หมอนี่โหดมาก ไม่พูดไม่จาก็ถีบเซวียนเยวี๋ยนอวี่จนกระเด็นออกไป เจ๋งจริงๆ!”
“เจ๋งเหรอ? ฉันว่าเขารนหาที่ตายมากกว่า เซวียนเยวี๋ยนเถิง พี่ชายแท้ๆ ของของเซวียนเยวี๋ยนอวี่ เป็นหนึ่งในสามสุดยอดคุณชายแห่งมหาวิทยาลัยหลงเถิง มีแค่ไม่กี่คนที่ล่วงเกินเขาได้ เจ้าหมอนี่คงอยู่ได้ไม่กี่วันหรอก!”
“รู้ไหมว่านี่เรียกว่าอะไร?”
“เรียกว่าอะไร?”
“มีความสามารถแล้วทำเก่งถึงจะเรียกว่าเจ๋ง ไร้ความสามารถแต่ทำเป็นเก่งนั้นเรียกว่าโง่ ฉันดูแล้วเจ้าหมอนี่ก็เป็นแค่คนโง่คนหนึ่ง!”
เมื่อได้ยินคำวิพากษ์วิจารณ์ของนักศึกษารอบๆ จำนวนหนึ่ง หลายคนก็รู้สึกได้ถึงโศกนาฏกรรมที่รอเย่เทียนเฉินอยู่ ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเสียใจ เซวียนเยวี๋ยนเถิงสามสุดยอด
