คุณชายแห่งหลงเถิงคนนี้ ภายในมหาวิทยาลัยหลงเถิงเขายโสโอหังเป็นอย่างมาก ทำตัวระรานไปทั่วทั้งวิทยาเขต รังแกนักศึกษาธรรมดาตลอดเวลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักศึกษาที่ทางบ้านไม่มีอำนาจอิทธิพล ทำได้เพียงยอมรับการรังแกจากเขาเท่านั้น กล้าโกรธแต่ไม่กล้าพูด ดังนั้นเมื่อมีคนเช่นเย่เทียนเฉินโผล่ออกมา ในใจของใครหลายคนต่างหวังว่าเขาจะสามารถเก็บกวาดสามคุณชายแห่งหลงเถิงได้ แต่ตอนนี้ดูแล้วคงจะเป็นไปไม่ได้ เนื่องจากสามคุณชายแห่งหลงเถิงแต่ละคนมีชาติตระกูลที่โดดเด่น คนธรรมดาหาเรื่องไม่ได้โดยเด็ดขาด
เหล่านักศึกษาชายหญิงที่เดิมทีมองเย่เทียนเฉินในแง่ดี สุดท้ายก็ส่ายศีรษะอย่างเสียดาย ทำให้เย่เทียนเฉินรู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง ทำอย่างกับตนเองจะต้องตายตั้งแต่อายุน้อยอย่างไรอย่างนั้น นักศึกษาเหล่านี้ก่อนหน้านี้ก็คิดว่าเย่เทียนเฉินเจ๋งมาก เพราะเขาลงมือตบเซวียนเยวี๋ยนอวี่โดยไม่สนใจอะไรเลยแม้แต่น้อย สุดท้ายเมื่อได้ยินคำวิจารณ์ของคนอื่น ก็มองเย่เทียนเฉินจนแทบทะลุ ดูไม่เหมือนกับคุณชายตระกูลสูงหรือคนที่มาจากครอบครัวที่ทรงอิทธิพลเลยสักนิด ดังนั้นจึงคิดว่าเขาต้องตายอย่างแน่นอน
“ฉันช่วยเธอถือกระเป๋าเดินทางแล้วกัน พวกเราเข้าไปที่มหาวิทยาลัยกันก่อนเถอะ!” เย่เทียนเฉินพูดกับเสี้ยวหยายิ้มๆ
“อืม! ขอบคุณนะ!” เสี้ยวหยาพยักหน้า
เย่เทียนเฉินรับกระเป๋าเดินทางในมือของเสี้ยวหยามา แล้วจึงเดินไปยังประตูของมหาวิทยาลัยหลงเถิง ในตอนที่กำลังจะไปจา
