าวงาม ต้องการออกหน้าให้สาวงาม ก็ต้องดูแลตัวเองด้วยว่ามีความสามารถหรือเปล่า ฝืนไปก็อาจตายอย่างอนาถได้”
ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์เบาๆ ของนักศึกษาเหล่านี้ เสี้ยวหยาก็เคร่งเครียดขึ้นมาบ้างแล้ว รีบดึงชายเสื้อของเย่เทียนเฉินแล้วพูดเสียงเบาว่า“นายรีบไปเถอะ อย่าหาเรื่องเลย ขอบคุณมาก!”
“ไม่เป็นไร ฉันคนนี้ไม่ชอบหาเรื่อง แต่พอเห็นทายาทตระกูลสูงปัญยาอ่อน ก็คิดอยากจะหาเรื่องขึ้นมาแล้ว!” เย่เทียนเฉินพูดยิ้มๆ
“แก…แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? แกกล้าลงมือตบฉัน ฉันจะฆ่าล้างตระกูลของแกซะ!” เซวียนเยวี๋ยนอวี่ตะโกนด่า
เพี๊ยะ!
ตบไปอีกครั้งหนึ่งแล้ว ครั้งนี้เย่เทียนเฉินลงมือรุนแรงมากยิ่งขึ้น ตบจนมุมปากของอีกฝ่ายมีเลือดไหลออกมา ทำเอาคนที่เห็นเย็นสันหลังวาบ ในใจกำลังคิดว่าคนที่กล้าตบเซวียนเยวี๋ยนอวี่คนนี้เป็นใครกันแน่? หรือว่าเขาไม่รู้ว่าหากล่วงเกินเซวียนเยวี๋ยนอวี่ ไม่เพียงแต่ตนเองจะมีปัญหา แต่ยังจะเกี่ยวพันไปถึงคนในครอบครัวด้วย?
“แก ฉันจะต้องฆ่าแกหน้า ฆ่าครอบครัวแกทั้งหมดด้วย!” เซวียนเยวี๋ยนอวี่ลุกขึ้นมาจากพื้น เช็ดเลือดที่มุมปาก ตะโกนเสียงดังดุจสายฟ้าฟาด
เพี๊ยะ!
เส้นประสาทของทุกคนต่างตึงเครียดจนอาจเรียกได้ว่าแทบจะปริแตกแล้ว เย่เทียนเฉินไม่พูดแม้แต่ประโยคเดียว สุดท้ายในตอนนี้ ก็ใช้เท้าถีบอีกฝ่ายนึงจนกระเด็นออกไป พุ่งเป็นวงโค้งกลางอากาศแล้วตกลงมาที่พื้นอย่างรุนแรงจนสลบไป
