ใจนักศึกษาชายหญิงรอบๆ ที่มีท่าทางตะลึงงัน บนใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มไม่เป็นพิษเป็นภัย เดินเข้าไปเบื้องหน้าเซวียนเยวี๋ยนอวี่และเสี้ยวหยา แล้วพูดกับอาจารย์หญิงที่เป็นคนทำเรื่องเข้ารับการศึกษาด้วยรอยยิ้มว่า “อาจารย์ครับ คุณผู้หญิงคนนี้มาก่อน ก็ทำเรื่องเข้าเรียนให้ผู้หญิงคนนี้ก่อนเถอะครับ”
“แกเป็นใคร? รู้ไหมว่าฉันคือใคร? แก…” เซวียนเยวี๋ยนอวี่ได้สติกลับมา มองไปยังเย่เทียนเฉินอย่างโหดเหี้ยมคิดจะโวยวายขึ้นมา ไหนเลยจะรู้ว่าคำพูดของเขายังไม่ทันพูดจบ ก็ต้องเจอกับการตบหน้าของเย่เทียนเฉิน
เพี๊ยะ!
ฝ่ามือตบลงบนใบหน้าของเซวียนเยวี๋ยนอวี่อย่างรุนแรง ตบจนเขาทรุดลงไปกับพื้น ยิ่งทำให้เขาโกรธและมองเย่เทียนเฉินอย่างหวาดกลัว เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ผู้ชายแปลกหน้าคนนี้จะถึงกับกล้าตบตนเองเชียว? บนโลกนี้ยังมีคนที่กล้าตบกันเองอีกหรือ?
นักศึกษาที่อยู่รอบๆ เองก็ต้องสูดหายใจเย็นยะเยือก ไม่มีใครคิดว่าเย่เทียนเฉินจะไม่ยอมพูดกับเซวียนเยวี๋ยนอวี่ ก็ลงมือตบหน้าไปครั้งหนึ่งแล้ว สั่งสอนเซวียนเยวี๋ยนอวี่ต่อหน้านักศึกษาชายหญิงนับร้อยคน
“จบแล้ว ไอ้หมอนี่ถึงกับตบเซวียนเยวี๋ยนอวี่เลย”
“ตระกูลเซวียนเยวี๋ยนก็ยังกล้าไปหาเรื่อง เบื่อชีวิตแล้วหรือไง?”
“ไอ้หมอนี่ต้องตายแน่ ดูจากฐานะของเขา อย่างมากที่บ้านก็คงเป็นแค่ชนชั้นกลางธรรมดา ด้วยอำนาจของตระกูลเซวียนเยวี๋ยนก็สามารถเหยียบเขาให้ตายได้เหมือนกับเหยียบหมดตัวหนึ่ง!”
“วีรบุรุษช่วยส